Gdy zaczynasz korzystać z Lolly, wszystko, co gdziekolwiek wpisujesz, jest w pełni prywatne, dopóki świadomie nie zechcesz wypuścić tych informacji na zewnątrz przez plik albo link do udostępnienia (jeśli jesteś online).

Po włączeniu zgody wybrane przez ciebie dane profilu są zapieczętowane w tym, co tworzysz, i wskazują ciebie jako źródło. Nic nie trafia do środka, jeśli sam tego nie wybierzesz.

Lolly tworzy duże ilości treści. Stosujemy ścisłą minimalizację danych, żeby ograniczyć ryzyko.

Lolly powstała dzięki kodowaniu wspomaganemu przez AI, odkrywaniu wspomaganemu przez AI oraz, w wielu miejscach, treściom wspomaganym przez AI, z wykorzystaniem różnych modeli i dostawców, w tym czołowych firm z obszaru publicznej chmury.

W chwili pisania tego tekstu Lolly nie zawiera żadnych znanych luk bezpieczeństwa w swoim łańcuchu dostaw i zobowiązuje się do szybkiej reakcji na incydenty bezpieczeństwa, gdy pojawiają się CVE.

Człowiek stworzył architekturę, świadomie wyselekcjonował kod i pokierował stroną artystyczną doświadczenia.

Co najważniejsze, Lolly opiera się na dziesięcioleciach innowacji open source tworzonych przez prawdziwych ekspertów na całym świecie.

W kodzie źródłowym Lolly istnieje deterministyczna bramka budowania, która utrzymuje spójność kodu i dokumentacji dla przeciętnego czytelnika i "odbadziewia" doświadczenie. Może to utrudniać zastrzeżone, syntetyczne ustalanie pochodzenia. Nie jest to zamierzone.

Ujawnienie użycia generatywnej AI:

• Kod napisany przez LLM: Opus 4.8, Gemini 3.1, Qwen3-Coder-Next (ta lista może się rozszerzyć)
• Odkrywanie przez LLM: Gemini 3.1, Fable
• Dokumentacja: Sonnet 5
• Biblioteki open source: ich odpowiedni autorzy, wskazani w SBOM, komentarzach i nagłówkach plików

Ta lista nie obejmuje modeli dołączonych (vendored) do Lolly.

Wkład ludzki:

• Architektura: Andy Fitzsimon
• Kierownictwo artystyczne: Andy Fitzsimon
• Kod napisany przez człowieka: Andy Fitzsimon
• Koncepcja, przegląd i opinie: Ravan Naidoo, Matthias Eckermann, Kelly Andrews, Ryan Kleeman, Peter Chamalian, społeczność Penpot (lista niepełna)

Flagi funkcji włączają i wyłączają części Lolly. Zwykle steruje nimi administrator - w Lolly sterujesz nimi ty.

signed by Lollyvector SVG2026-08-24Sprawdź samodzielnieGet the signed file42 paths~11k nodes128 groups127 KBsigned by Lollyvector SVG2026-08-24Sprawdź samodzielnieGet the signed file42 paths~11k nodes128 groups127 KB

Każdy może dystrybuować własne aplikacje, a narzędzia i konfiguracja takich aplikacji powinny się mocno różnić w zależności od tego, dla kogo są przeznaczone. Nie ma więc jednej aplikacji, chyba że sam ją zrobisz albo dostaniesz ją od kogoś, kogo to dotyczy.

Lolly dlatego, że wolność jest słodka, i dlatego, że w Australii, Nowej Zelandii i Wielkiej Brytanii "lolly" to cukierek.

Tools dlatego, że narzędzie leży bez ruchu, dopóki go nie weźmiesz do ręki. Nie działa, kiedy z niego nie korzystasz, i nie obserwuje cię, kiedy korzystasz.

Lolly wpasowuje się wszędzie tam, gdzie już generujesz pliki - CLI to ten sam silnik co aplikacja, więc pipeline uruchomiony o drugiej w nocy nie może się rozjechać z tym, co ktoś ogląda w przeglądarce. Opór przed wdrożeniem rzadko jest techniczny; jest organizacyjny. Spodziewaj się tego:

Ktoś musi opracować wyselekcjonowany katalog marki. Lolly to platforma, a nie gotowy pakiet twoich szablonów. Przy zarządzanym wdrożeniu ktoś definiuje wspólny katalog zasobów (logo, palety, fonty jako trwałe identyfikatory) i pisze manifest + szablon dla każdego typu wyniku. Osoby prywatne nie muszą jednak na to czekać - w otwartej aplikacji każdy może wgrać własne pliki do katalogu i budować narzędzia w Design od pierwszego dnia.

Do współtworzenia nie jest potrzebny git. Projektanci tworzą własne narzędzia i szablony w aplikacji, a potem udostępniają je współpracownikom albo zgłaszają je osobie odpowiedzialnej za wdrożenie, żeby weszły do zestawu domyślnego.

To celowo wąskie narzędzie - tak je przedstawiaj. Lolly nie służy do treści szytych na miarę ani flagowych. Jest za to twoim osobistym DAM - zasilanym i wzmocnionym przez twój system projektowy, narzędzia i katalog - i owszem, ma otwarte płótno (Design), ale nawet tam kolory, typografia i zasoby trzymają się aktywnych ustawień globalnych, więc swobodne układanie zostaje w ramach systemu. Oceniane wobec Figmy czy Canvy będzie wyglądać na ograniczone. Oceniane jako to, czym jest - zoperacjonalizowane, powtarzalne generowanie zasobów na ogromną skalę - nie ma konkurencji. Złe ujęcie tematu to najczęstsza przeszkoda.

Zarządzanie zmianą po stronie produkcji. Istniejące procesy działają już dziś, nawet jeśli wynik jest niezgodny z marką. Przestawienie ich na silnik oznacza ponowne testy i naukę od nowa, a "przecież już umiemy robić pliki" staje się wymówką, żeby nie migrować. Zacznij od przeniesienia jednego dobrze widocznego materiału o jakości produkcyjnej i pokaż stan przed i po obok siebie.

Lolly podnosi poziom wszystkiego.

Prosta odpowiedź → Narzędzia użytkowe nie zawsze muszą coś renderować, więc mogą dostać inny interfejs.

Prawdziwa odpowiedź → Narzędzia użytkowe da się hostować wewnątrz Lolly Tools po to, żeby dołożyć kolejną 'warstwę wygody' w obronie zniechęcającej do wyprowadzania danych.

Dlaczego? Bo wiadomo, że codziennie ludzie biorą poufne treści, które już mają, i oddają je przypadkowej stronie, żeby wykonała jedną drobną, mechaniczną operację:

• "Skompresuj ten PDF" → wysyła umowę / pasek płacowy / prezentację dla zarządu nieznanym podmiotom.
• "przekonwertuj HEIC na JPG" → wysyła prywatne zdjęcia (z GPS w EXIF) na serwis utrzymywany z reklam
• "przytnij / zmień rozmiar tego obrazu" → wysyła zrzut produktu albo niewydany zasób
• "sformatuj ten JSON" / "zdekoduj ten JWT" → wkleja odpowiedzi API, tokeny, sekrety do formatera
• "scal te PDF-y" → wysyła dwa dokumenty, które nigdy nie powinny trafić na jeden serwer

Te strony i ich ogromny ogon klonów domyślnie nie są godne zaufania: nieznany okres przechowywania, nieznane jurysdykcje, nieznani podprocesorzy i model biznesowy oparty na reklamach i afiliacji, który ma wszelkie powody, żeby zatrzymać to, co im dasz. Sama operacja jest błaha; kosztem jest treść.

Wojnę o ład wygrywamy znakomitą wygodą i obsługą.

signed by Lollyvector SVG2026-09-03Sprawdź samodzielnieGet the signed file134 paths~35k nodes251 groups705 KBsigned by Lollyvector SVG2026-09-03Sprawdź samodzielnieGet the signed file134 paths~35k nodes251 groups706 KBTry it in the app

Tak. Otwórz Design i kliknij Import a design: przyjmuje natywny plik Figmy .fig (Save local copy), eksport Penpota .penpot, plik Illustratora .ai lub .pdf, plik InDesigna .idml (File → Export → InDesign Markup) albo dowolny SVG (szeroko otwarte drzwi - eksportuje go niemal każdy program graficzny). Nie potrzeba konta, wtyczki ani licencji na program graficzny.

signed by LollyPNG2026-08-28Sprawdź samodzielnieGet the signed filepixels, not shapes543 KBsigned by LollyPNG2026-08-28Sprawdź samodzielnieGet the signed filepixels, not shapes490 KB

Warstwy trafiają na otwarte płótno jako edytowalne bloki: tekst nadal da się przepisać, kształty pozostają kształtami, obrazy dołączają do twojej biblioteki obrazów, a typografia i kolory trzymają się ustawień globalnych marki. Zapisz układ, a stanie się on szablonem wielokrotnego użytku z własnym adresem URL, który każdy, kto ma Lolly, może wypełnić na nowo - możesz też wpleść w niego żywe narzędzia (kod QR, wykres), które renderują się ponownie przy wczytaniu. Dalej renderuje się jak wszystko inne w Lolly - SVG, PDF, PNG i reszta, odtwarzalne z adresu URL. Zobacz Import a design.

Tak. Kiedy link nie jest w stanie unieść wszystkiego (twoich własnych zdjęć, długiego tekstu), okno Share dokładnie mówi, czego by zabrakło, i proponuje w zamian plik .lolly: jeden plik z projektem, używanymi w nim obrazami i, jeśli chcesz, samym narzędziem. To ty decydujesz, ile z tego wyrusza w drogę - twoje imię i dane trafiają tam tylko wtedy, gdy zgodzisz się na to w profilu, licencjonowane grafiki zostają na miejscu, chyba że sam je dołączysz, a każdy, kto otworzy plik z narzędziem, jest pytany, czy mu ufa, zanim narzędzie się uruchomi. Zobacz Udostępnianie swojej pracy.

Tak. Jedna osoba udostępnia zaproszenie (link, kod QR albo krótki kod), druga je przyjmuje i oba urządzenia trzymają tę samą sesję na żywo - z obecnością, obwódkami fokusu i całą resztą. Działa w dowolnej wspólnej sieci, także na hotspocie z telefonu w piwnicy, bo pośrodku nie ma żadnego serwera. Zobacz Wspólna praca.

Są już w osobnym, prywatnym repozytorium. Publiczny klon w ogóle nie pobiera pakietu marki SUSE, więc publiczny build działa na neutralnym profilu lolly-start - narzędziach społecznościowych niezwiązanych z żadną marką plus pustej marce, którą wypełniasz własną. SUSE prowadzi własną instancję, żeby chronić swoje znaki towarowe.

Zbudowaliśmy Lolly dla siebie. SUSE potrzebowało tysięcy plików zgodnych z marką, każdego z zapieczętowaną w środku nazwą, tworzonych bez oddawania czegokolwiek zewnętrznym usługom. Zbudowaliśmy więc narzędzie, które robi to wszystko na urządzeniu, i wydaliśmy je jako open source, tak jak wszystko inne, co robimy. Utrzymujemy je dalej, bo korzystamy z niego codziennie. Nie ma tu żadnego zobowiązania: wszystko tutaj działa z nami i bez nas.

Ta granica jest wyznaczona licencją, a nie obietnicą: wszystko, co działa lokalnie, jest darmowe na zawsze. Wydana wersja ma licencję, której nie da się cofnąć, i nie ma umowy dla współtwórców, która mogłaby zmienić licencję czyjejś pracy. Pełne stanowisko znajdziesz w pozycjonowaniu.

Silnik, powłoki, schematy i narzędzia niezwiązane z marką są open source; prywatne zostają znaki towarowe SUSE i narzędzia z jego marką, i są już wydzielone. Instancję Lolly bez marki znajdziesz pod adresem lolly.ART.

Ta granica wynika ze struktury, a nie z obietnicy. Każda wydana wersja jest open source i nie da się jej cofnąć, nie ma umowy dla współtwórców, która mogłaby zmienić licencję czyjejś pracy, a jedyne, co jest zatrzymane, to znak towarowy. Kiedy w 2023 roku inna firma zamknęła źródła swojego korporacyjnego Linuksa, SUSE współzałożyło OpenELA, żeby ten kod pozostał otwarty - ten projekt dziedziczy dokładnie tę postawę.

Dla pełnej jasności: SUSE rzeczywiście buduje wewnętrzne narzędzia, żeby zintegrować Lolly ze swoimi systemami IT - dotyczy to wewnętrznej konfiguracji SUSE, a nie podziału na rozwój publiczny i prywatny. Lolly ma też być budowane przez Open Build Service, a bezpieczne artefakty łańcucha dostaw ma dostarczać SUSE Application Collection.

Jedni mówią, że limonka, inni że mięta, a czasem że jabłko - Lolly wnosi słodycz, a smak tworzysz ty!