Korzystanie z Lolly

Praktyczny przewodnik po korzystaniu z aplikacji - otwieraniu narzędzia, pracy na kanwie, eksporcie, zapisie i udostępnianiu. Wszystko tutaj działa na twoim urządzeniu: bez konta, bez przesyłania plików i bez internetu dla ekranów, które już otworzyłeś.

Dopiero zaczynasz? Szybki start pozwoli ci tworzyć w kilka minut, a Lolly dla operatorów opisuje instalację i wdrożenie aplikacji; ta strona jest o tym, jak ją obsługiwać, gdy już działa.

Otwieranie narzędzia

Ekran startowy to galeria - wszystkie narzędzia pogrupowane według kategorii. Kliknij kartę, aby rozpocząć coś nowego w tym narzędziu; zapisana praca wraca z zakładki Projekty. Użyj pola wyszukiwania, aby filtrować po nazwie - albo skorzystaj z wyszukiwarki na pasku u dołu sześciu ekranów list (galeria, Narzędzia pomocnicze, Projekty, Zasoby, Przegląd i Ustawienia), która sięga do twoich zapisanych prac, zasobów i ustawień, nie tylko do narzędzi. Wewnątrz narzędzia pasek ustępuje miejsca własnym elementom narzędzia.

signed by Lolly2026-10-21vector SVG20 paths~4.5k nodes31 groups59 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik signed by Lolly2026-10-21vector SVG20 paths~4.5k nodes31 groups59 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plikTry it in the app

Każde narzędzie to widok dzielony: kontrolki po jednej stronie, żywy podgląd (kanwa) po drugiej. Zmień dowolną kontrolkę, a podgląd zaktualizuje się natychmiast.

signed by Lolly2026-10-21vector SVG129 paths~6.3k nodes157 groups1 image142 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik signed by Lolly2026-10-21vector SVG129 paths~6.3k nodes157 groups1 image142 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik

Kilka narzędzi (jak Design) otwiera się zamiast tego jako wolna kanwa - powierzchnia bez zbędnej obudowy, na której przeciągasz, skalujesz, obracasz i przyciągasz do siebie pola tekstu, kształty i obrazy, a dwuklik pozwala edytować tekst na miejscu. Eksportuje się tą samą ścieżką renderowania co każde inne narzędzie, więc kanwa jest plikiem. Zobacz Wolna kanwa poniżej.

Dwa sposoby, by ułożyć samą siatkę tak, jak chcesz:

• Oznacz gwiazdką to, czego używasz. ★ przy karcie daje jej własny duży kafelek w pasku nad siatką - zobacz Twoje ulubione.
• Ukryj narzędzie, z którego nigdy nie korzystasz. Kliknij kartę prawym przyciskiem (albo zaznacz kilka i użyj paska zaznaczenia) → Hide tool. Znika z siatki i z tego, co znajduje pisanie w siatce; szary kafelek Show hidden tools (N) na samym końcu pokazuje je ponownie, przygaszone, każde z Unhide tool we własnym menu. Ukrywanie dotyczy tylko twojej siatki - narzędzie nadal otwiera się z zapisanego linku lub zakładki i dla wszystkich innych zostaje dokładnie tam, gdzie było.

signed by Lolly2026-10-21vector SVG348 paths~31k nodes790 groups6 images2083 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik signed by Lolly2026-10-21vector SVG348 paths~31k nodes790 groups6 images2084 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik

Aby wykonać czynność na kilku kartach naraz, zaznacz pole wyboru każdej karty, przeciągnij ramkę zaznaczenia po pustym miejscu albo użyj Shift/Cmd-klik, a pojawi się pływający pasek akcji. To, co oferuje pasek zaznaczenia, różni się nieco w zależności od widoku, bo nie każda akcja ma wszędzie sens:

• Narzędzia / Narzędzia pomocnicze: Ulubione (albo Usuń z ulubionych), Ukryj (albo Odkryj), Dostępne offline (albo Usuń z trybu offline), Zobacz sesje (otwiera Projekty, pokazując tylko sesje zrobione tymi narzędziami) oraz Skopiuj link, gdy zaznaczona jest dokładnie jedna karta.
• Zasoby: Ulubione i Ukryj działają na dowolnym zaznaczeniu; Duplikat, Pobierz i Usuń pojawiają się dopiero wtedy, gdy każdy zaznaczony element jest twoim własnym przesłanym plikiem - współdzielony zasób systemu projektowego to trwałe zobowiązanie, więc te trzy nie dotyczą go nawet przy operacjach zbiorczych.
• Projekty: zobacz Znajdź i odzyskaj swoją pracę.

Jedna pułapka nazewnicza: Zobacz sesje istnieje dopiero wtedy, gdy coś jest zaznaczone. Kliknięcie prawym przyciskiem pojedynczej niezaznaczonej karty daje zamiast tego N zapisanych sesji, co otwiera listę zapisanych sesji tego narzędzia, gdzie usunięcie przenosi sesję do Kosza, zamiast przenosić do Projektów.

signed by Lolly2026-10-21vector SVG22 paths~1.5k nodes22 groups26 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik signed by Lolly2026-10-21vector SVG22 paths~1.5k nodes22 groups26 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik

Ask Lolly

Kiedy wolisz zapytać, niż szukać, Ask Lolly (#/ask) przyjmuje wpisane pytanie i zwraca pasujący fragment tej dokumentacji dosłownie - własnymi słowami przewodników, nie jako streszczenie ani wygenerowany tekst - z podaniem strony, z której pochodzi, i linkiem Open in docs obok. Pod odpowiedzią leżą miejsca w aplikacji pasujące do tego samego pytania: narzędzie, ustawienie, zapisany projekt - każde jako przycisk, który po prostu tam przenosi.

Zapis rozmowy to pamięć sesji: zadaj pytanie uzupełniające, a wątek narasta w miarę pracy, ale po przeładowaniu zaczyna się od nowa. Wyniki wyszukiwania mają na dole wiersz *Ask Lolly: twoje zapytanie*** - pod konkretnymi trafieniami z pozostałych grup - który przekazuje pytanie dalej, więc możesz zacząć na pasku, a skończyć tutaj.

Kanwa (podgląd)

Podgląd zawsze pokazuje dokładnie to, co zostanie wyeksportowane.

Komputer

• Powiększenie: Cmd/Ctrl-scroll albo szczypnięcie na gładziku - zoom centruje się na wskaźniku.
• Przesuwanie: przytrzymaj spację i przeciągnij albo przeciągnij środkowym przyciskiem myszy. (Zwykłe kliknięcia pozostają wolne do klikania w elementy projektu.)
• Klawiatura: 0 = dopasuj do okna · 1 = 100% · + / − = powiększenie.
• Zoom HUD: mała kontrolka − NN% + Fit w rogu. Kliknij procent, aby przełączać Fit ↔ 100%.

signed by Lolly2026-10-21vector SVG62 paths420 nodes36 groups42 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik signed by Lolly2026-10-21vector SVG55 paths407 nodes36 groups41 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik

Dotyk

• Szczypnij, aby powiększyć, przeciągnij, aby przesunąć widok, stuknij dwukrotnie, aby wrócić do dopasowania. Na wolnej kanwie dwa palce na zaznaczonym obiekcie skalują, obracają i przesuwają zaznaczenie (zobacz Zmiana rozmiaru, skalowanie i obracanie).

Kliknij, by przejść do kontrolki: kliknij dowolny element projektu, a odpowiadające mu pole na pasku bocznym dostanie fokus i przewinie się do widoku - w powtarzalnej grupie wierszy rozwinie dokładnie ten wiersz, który kliknąłeś, więc edycja tego, co widzisz, jest o jedno stuknięcie.

Zmiana wymiarów zawsze przywraca widok do czystego dopasowania.

Wolna kanwa (Design)

Narzędzia z wolną kanwą dodają powierzchnię roboczą wokół obszaru roboczego, jak stół montażowy projektanta:

• Odkładanie poza kanwę. Przeciągnij pole za krawędź ramki, a pozostanie w pełni widoczne i zaznaczalne - odłóż elementy na bok, kiedy układasz kompozycję, i wciągnij je z powrotem. Wszystko poza ramką jest delikatnie przygaszone, więc obszar eksportu widać od razu, a ramka zachowuje cień, który znaczy dokładnie, gdzie zaczyna się plik.
• Eksportuje się tylko ramka. Wyeksportowany plik jest ograniczony obszarem roboczym - wszystko, co zostało poza nim (albo część pola wystająca za krawędź), zostaje po prostu przycięte, tak samo w formatach rastrowych jak i wektorowych.
• Oddal poniżej Fit (aż do 20%), aby zobaczyć cały stół montażowy, gdy odłożyłeś rzeczy daleko poza ramkę.
• Skalowalny obszar roboczy. Zmiana wymiarów eksportu zmienia rozmiar ramki w miejscu; pola zachowują pozycje, więc możesz przekadrować układ wokół istniejącej treści.
• Przed eksportem. Sekcja Dokument w inspektorze sprawdza zapisaną strukturę warstw, a potem odczytuje ustabilizowaną kanwę pod kątem przyciętego tekstu i płaskiego kontrastu koloru. Pyta też ten sam rejestr czcionek, którego używa obrysowanie SVG/PDF, czy każdy fragment tekstu ma osadzalne bajty czcionki; tła obrazkowe i gradientowe są oznaczane jako kontrole wizualne zamiast otrzymywać zmyślony wynik kontrastu.

signed by Lolly2026-10-21vector SVG288 paths~14k nodes329 groups3 images282 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik signed by Lolly2026-10-21vector SVG281 paths~14k nodes329 groups3 images281 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik

Odbij zaznaczenie. Kliknij prawym przyciskiem dowolny box i wybierz Flip horizontal lub Flip vertical, by odbić go w miejscu, albo naciśnij Shift+H / Shift+V na klawiaturze - Shift, ponieważ samo V to narzędzie Pointer. Każdy zaznaczony box odbija się względem własnej osi w jednym kroku cofania, a odbicie jest prawdziwą transformacją, więc zachowuje się w wyeksportowanym SVG, PDF i PNG, a nie tylko na płótnie.

Zmiana rozmiaru, skalowanie i obracanie

Zaznacz obiekt, a potem przeciągnij uchwyt, aby zmienić jego rozmiar, albo przeciągnij okrągły uchwyt pod zaznaczeniem, aby obrócić obiekt. Przeciągnięcie rozmiaru działa w jednym z dwóch trybów:

• Zmień rozmiar, tryb domyślny, zmienia tylko ramkę. Tekst zawija się do nowego rozmiaru, a rozmiar czcionki, grubość obrysu, promień rogów i efekty zostają bez zmian.
• Skala powiększa lub zmniejsza cały obiekt razem z zawartością: rozmiar czcionki, obrys, promień rogów, cień, rozmycie, odstępy wewnętrzne i zewnętrzne zmieniają się o ten sam współczynnik.

Naciśnij K, aby włączyć lub wyłączyć Skalę. Bez klawiatury wybierz Tryb skalowania w menu Lolly albo przytrzymaj przycisk Wskaźnik na listwie narzędzi (lub kliknij go prawym przyciskiem myszy) i wybierz Skala; na ekranie dotykowym pasek obiektu też ma przełącznik Skali. Gdy Skala jest włączona, przycisk Wskaźnik pokazuje ikonę Skali, a każdy uchwyt ma kropkę pośrodku. V lub Escape wraca do zmiany rozmiaru i zachowuje zaznaczenie. Skala jest wyłączona przy każdym otwarciu dokumentu, więc nikt nie przeskaluje obrysów przez przypadek. Każde skalowanie to jeden krok cofania o nazwie Skala.

Skalowanie liczbą. Gdy Skala jest włączona albo zaznaczono kilka obiektów, kliknij wartość na pasku obiektu, aby otworzyć okienko Skala. Wpisz procent albo szerokość lub wysokość, a dwie pozostałe wartości dopasują się same, wybierz punkt, który ma pozostać w miejscu, na siatce 3 x 3 i wybierz Zastosuj. Wynik to jeden krok cofania, bez przeciągania. Przy wyłączonej Skali kilka obiektów zmienia tylko rozmiar i położenie.

Kilka obiektów. Zaznaczenie kilku obiektów ma uchwyty na krawędziach, a nie tylko w rogach. Przeciągnięcie rogu zmienia szerokość i wysokość swobodnie, dopóki każdy obiekt w zaznaczeniu stoi prosto albo jest obrócony o pełne ćwiartki obrotu, a zaznaczenie nie zawiera grupy ani koła. W przeciwnym razie zaznaczenie zachowuje proporcje: jego uchwyty pokazują kursor skalowania, a podczas przeciągania odczyt dostaje dopisek Proporcjonalnie. Podczas zmiany rozmiaru lub skalowania mała etykieta obok zaznaczenia pokazuje rozmiar albo procent w trybie Skali.

Klawisze przytrzymane podczas przeciągania działają od razu po wciśnięciu lub puszczeniu (arkusz skrótów, ?, też je wymienia):

Bez przytrzymanego klawisza obrót jest przyciągany do najbliższych 15 stopni, gdy zbliży się do nich na 4 stopnie. Obszary robocze się nie obracają, więc nie mają uchwytu obrotu.

Chwyć w dowolnym miejscu krawędzi. Nie musisz trafiać dokładnie w uchwyt. Każdy bok zaznaczenia to pasek zmiany rozmiaru na całej długości, a przy myszy lub rysiku tuż za każdym rogiem jest strefa obrotu. Wskaźnik pokazuje, co zrobi przeciągnięcie, obrócony zgodnie z zaznaczeniem. Naciśnięcie w pasku lub strefie staje się zmianą rozmiaru albo obrotem dopiero po rozpoczęciu przeciągania, więc zwykłe kliknięcie nadal zaznacza, dodaje do zaznaczenia lub usuwa zaznaczenie jak dotąd. Zablokowany obiekt nie ma uchwytów, pasków ani stref.

Małe obiekty dają się przesuwać. Na obiekcie o szerokości 25 pikseli ekranu lub mniej środkowe uchwyty, które tłoczyłyby się przy rogach, są ukryte, a pozostałe uchwyty odsuwają się nieco od obrysu, więc naciśnięcie obiektu przesuwa obiekt. Przy 10 pikselach lub mniej znikają też uchwyty rogów, a cienka linia zachowuje uchwyt na każdym końcu. Naciśnięcie tuż obok cienkiej linii lub bardzo małego obiektu, z dala od jego uchwytów, również przesuwa obiekt.

Duże obszary chwytania. Na ekranie dotykowym strefy chwytania są duże: każda strefa rogu to jedna czwarta szerokości i wysokości zaznaczenia na ekranie, w granicach od 24 do 44 pikseli, a każda strefa boku obejmuje odcinek między dwoma rogami. Gdy zaznaczenie jest na to za małe, strefy przesuwają się poza obrys, więc naciśnięcie pośrodku nadal przesuwa zaznaczenie. Strefa pod wskaźnikiem albo pod przytrzymanym palcem jest zacieniona. Aby mieć te same strefy przy myszy lub rysiku, włącz Duże obszary chwytania w menu Lolly. Ustawienie jest zapamiętywane tylko na tym urządzeniu.

Dwa palce na zaznaczeniu. Na ekranie dotykowym połóż dwa palce na zaznaczonym obiekcie: szczypnij, aby przeskalować zaznaczenie, skręć, aby je obrócić, albo przesuń oba palce, aby je przenieść. Wszystko, co zrobią dwa palce, liczy się jako jeden krok cofania. Przy włączonej Skali szczypnięcie skaluje też zawartość; przy wyłączonej szczypnięcie zmienia rozmiar zaznaczenia proporcjonalnie. Skręt jest przyciągany do najbliższych 15 stopni, gdy jest blisko, a przesunięcie dwoma palcami nigdy nie przyciąga. Dwa palce gdziekolwiek indziej nadal powiększają i przesuwają widok, a stuknięcie dwoma palcami nadal otwiera menu. Pierwszy palec musi trafić w zaznaczenie, a drugi szybko po nim dołączyć, na zaznaczeniu lub tuż za jego krawędzią. Jeśli zaznaczenie zawiera obszar roboczy lub zablokowany obiekt, zajmuje większość widoku albo wychodzi poza jego krawędź, dwa palce powiększają i przesuwają widok.

Warstwy i Inspektor

W panelu Warstwy każdy obszar roboczy jest zwijalną grupą nadrzędną. Wybierz jego nazwę, aby do niego przejść, rozwiń jego warstwy i zaznaczaj lub zmieniaj kolejność obiektów w obrębie tego obszaru roboczego. Przełącz się na Strony, aby zobaczyć miniatury i kolejność stron. Strzałki poruszają się po liście warstw; strzałka w lewo wraca do nagłówka obszaru roboczego.

Inspektor stawia na pierwszym miejscu kontrolki tekstu lub obrazu dla zaznaczonego obiektu. Użyj chipów opcji do szybkich wyborów i rozwiń Advanced, aby zobaczyć szczegóły stylizacji. Na telefonach otwórz Inspektor z Więcej działań. Kontrolki otwierają się w arkuszu; Escape albo Wstecz zamyka go, zachowując twoje zaznaczenie.

Rysowanie własnych kształtów (pióro)

Prostokąty, koła i zaokrąglone ramki wystarczają do większości układów. Kiedy potrzebujesz kształtu spoza tej listy, narysuj go: przycisk Pen na listwie (albo klawisz P) włącza tryb rysowania. Trzy pojedyncze klawisze przełączają tryby - V wraca do wskaźnika, P włącza pióro, N narzędzie węzłów (Edit points) - a wskaźnik jest zawsze wyjściem z tego, w czym akurat jesteś.

signed by Lolly2026-10-21vector SVG60 paths413 nodes40 groups42 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik signed by Lolly2026-10-21vector SVG60 paths413 nodes40 groups42 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik

• Kliknij, aby postawić punkt. Przy domyślnym typie krzywej kliknięcie z przeciągnięciem wyciąga uchwyty tego punktu - tak rysuje się krzywą zamiast narożnika - a przytrzymanie Alt przy kliknięciu daje ostry narożnik. (Przy pozostałych typach krzywych każdy postawiony punkt jest narożnikiem, a przeciągnięcie nic nie robi; zobacz Spline type poniżej.)
• Punkty przyciągają się do obszaru roboczego i do twoich innych pól w trakcie stawiania, rysując te same prowadnice co zwykłe przeciąganie. Alt wyłącza siatkę podczas rysowania, a przy późniejszym przeciąganiu punktu - siatkę i krawędzie.
• Kliknij pierwszy punkt, aby zamknąć kontur i zakończyć jednym ruchem. Inaczej naciśnij Enter, kliknij dwukrotnie albo po prostu zmień narzędzie - rysunek zostaje zachowany, nie wyrzucony.
• Escape działa stopniowo: pierwsze naciśnięcie porzuca rysunek i nic nie zapisuje, drugie wychodzi z pióra.
• Delete w trakcie rysowania usuwa ostatnio postawiony punkt.

Wynikiem jest zwykłe pole na kanwie. Przesuwaj je, skaluj, obracaj, grupuj, wyrównuj, zmieniaj kolejność, nadaj mu wypełnienie, gradient, cień albo przezroczystość - ścieżka zachowuje się jak każde inne pole i żadna z tych kontrolek nie traktuje jej inaczej.

Powstaje też od razu pomalowana. Pierwsza narysowana ścieżka dostaje wypełnienie i obrys, jakie twoja marka przewiduje dla ścieżki, a każda kolejna przejmuje to, czego użyłeś ostatnio - ustaw wypełnienie raz i rysuj dalej, zamiast przekolorowywać każdy kształt. (W narzędziu, którego marka nic nie mówi o ścieżkach, narysowana ścieżka dostaje obrys w kolorze, w którym widziałeś ją podczas rysowania, więc nigdy nie jest niewidoczna.)

Ponowna edycja punktów. Kliknij kształt dwukrotnie (albo użyj Edit points na pasku obiektu), a punkty wrócą. Przeciągnij punkt, aby go przesunąć, przeciągnij uchwyt, aby zmienić jego kierunek, kliknij w dowolnym miejscu krzywej, aby wstawić punkt, zaznacz grupę punktów gumką i naciśnij Delete, aby usunąć zaznaczone. Ścieżka zawsze zachowuje co najmniej dwa punkty, więc nie da się jej przypadkiem skasować do zera.

Spline type decyduje, jaka krzywa przechodzi przez twoje punkty, i to jest wybór, który warto rozumieć:

Przełączenie istniejącej ścieżki na typ, który sam wylicza uchwyty, najpierw pyta o zgodę, bo ustawionych przez ciebie długości uchwytów nie da się odzyskać - przełączenie na Bezier handles jest zawsze bezstratne. W trakcie rysowania nie ma pytania: zmiana od razu obejmuje szkic, a wyciągnięte już uchwyty przepadają razem z nią. Przy typach, które same zarządzają uchwytami, wstawienie punktu minimalnie zmienia kształt krzywej; przy Bezier handles nie.

Każdy punkt ma też regułę ciągłości, widoczną po jego kształcie na kanwie - kwadrat to Corner (uchwyty poruszają się niezależnie), koło to Smooth (uchwyty zostają w jednej linii), koło z obwódką to Symmetric (w jednej linii i równej długości). Ustaw ją dla dowolnych zaznaczonych punktów, a krzywa natychmiast się do niej dostosuje.

signed by Lolly2026-10-21vector SVG5 paths38 nodes7 groups5 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik signed by Lolly2026-10-21vector SVG5 paths38 nodes7 groups5 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik

Narysowana ścieżka podróżuje w linku jak wszystko inne, więc narysowany kształt otworzy się z linku do udostępniania i wyrenderuje identycznie z CLI. Nic w niej nie zależy od edytora.

Łączenie kształtów (operacje na ścieżkach)

Zaznacz dwa kształty lub więcej, kliknij kanwę prawym przyciskiem (na dotyku stuknięcie dwoma palcami), a menu zaproponuje operacje, jakich oczekujesz od programu do rysowania:

• Union scala je w jeden kształt, zachowując kolory tego wierzchniego.
• Subtract odejmuje wszystko powyżej od kształtu spodniego.
• Intersect zostawia tylko część wspólną.
• Exclude zostawia wszystko poza częścią wspólną.

Trzy kolejne działają na pojedynczym kształcie: Outline stroke… zamienia obrys w wypełniony kształt o tym samym zarysie (przydatne, gdy chcesz zachować grubość dokładnie taką, jak narysowana), Offset path… rozszerza sylwetkę na zewnątrz albo, przy liczbie ujemnej, ściąga ją do środka, a Simplify odbudowuje ścieżkę z mniejszej liczby segmentów przy tym samym kształcie.

signed by Lolly2026-10-21vector SVG5 paths47 nodes7 groups5 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik

Wynikiem jest nowa ścieżka, którą dalej edytujesz piórem. Otwory są prawdziwymi otworami - kontrolka Fill rule w panelu obrysu decyduje, czy nakładające się kontury wypełniają się (non-zero), czy przebijają na wylot (even-odd).

Dwie rzeczy, których te operacje celowo nie robią. Odmawiają, zamiast niszczyć: poproś o część wspólną dwóch kształtów, które się nie nakładają, a dostaniesz informację, że nie ma czego zachować, i nic się nie zmieni. A pola tekstowe i obrazy nie mają zarysu, na którym można pracować, więc zostają nietknięte, zamiast być przybliżane własną ramką. Połączony wynik zapisuje się jako zwykłe krzywe Beziera, tak samo jak w programie do rysowania - pierwotny typ krzywej nie przetrwa operacji.

Sceny 3D

Wybierz Scena 3D z menu dodawania na listwie narzędzi i wyciągnij ramkę: 3D Studio otwiera się od razu na nowym polu, a to, co tam ustawisz, wraca na kanwę. Pod każdym innym względem pole sceny to zwykłe pole. Przesuwaj je, zmieniaj rozmiar, obracaj, dodaj mu cień, umieść na slajdzie albo na osi czasu - zachowuje się tak samo jak wszystkie pozostałe.

Pole sceny przechowuje przepis, nie obraz. Pole obrazu przechowuje wyrenderowany plik; pole sceny przechowuje jedno ustawienie - samą scenę, zapisaną jako własne zapytanie linkowe 3D Studio, z pominięciem każdej wartości wciąż równej domyślnej wartości studia. Dlatego scena waży jakieś sto bajtów zamiast kilku kilobajtów, które kosztuje cały przepis, dlatego ten sam ciąg znaków działa zarówno w linku do udostępniania, jak i w drzwiach edytora, i dlatego nowa kontrolka studia nie wymaga żadnej zmiany w Design. To także powód, dla którego pole renderuje się od nowa w dowolnym rozmiarze i momencie, jakiego wymaga dokument, zamiast być powiększane z obrazu zrobionego wcześniej. Obrazy używane przez scenę pozostają zasobami i podróżują po id, więc przesłanie pliku wewnątrz sceny trafia do pliku .lolly razem z resztą dokumentu.

Edytuj ją w studiu. Zaznacz pole, a Inspektor pokaże sekcję Scena 3D: wiersz nazywający, z czego zbudowana jest scena, drugi nazywający jej studio oświetlenia, gdy już je wybierzesz, i jeden przycisk, Edytuj w 3D Studio. Przycisk otwiera studio na scenie tego pola, ze wszystkimi kontrolkami, jakie ma narzędzie. Zatwierdź, a edytowana scena zapisuje się z powrotem jako jeden krok, więc jedno cofnięcie przywraca pole do sceny, od której zacząłeś; zamknij studio bez zatwierdzania i nic się nie zmienia. Wszystko inne w polu - jego miejsce na obszarze roboczym, jego rozmiar, jego cień, moment pojawienia się na slajdzie - pozostaje w sekcjach, których zawsze używało. Pole sceny nie ma własnego obrazu ani podpisu: jego obraz pochodzi ze studia i tam też ustawia się jego słowa.

Jedna scena na żywo, plakat na każdym innym polu. Każde pole 3D w dokumencie pokazuje plakat: nieruchomy obraz sceny, narysowany poza ekranem przez wspólną pulę renderującą, w rozmiarze, jaki zajmuje pole. Dokument z dwudziestoma scenami kosztuje jeden kontekst rysowania, nie dwadzieścia. Zaznacz pole sceny, a stanie się jedyną sceną dokumentu na żywo; odznacz je, a klatka, która była na ekranie, staje się jego plakatem, więc nic nie skacze. Tylko jedna scena jest na żywo naraz, a zaznaczenie dwóch pól sceny jednocześnie zostawia obie jako plakaty. W tym wydaniu scena na żywo służy do patrzenia, nie do krążenia kamerą: scenę zmieniasz przez Edytuj w 3D Studio. Urządzenie, które nie potrafi otworzyć kontekstu graficznego zmiennoprzecinkowego, zachowuje plakat i mówi wewnątrz pola, dlaczego, zamiast pokazywać puste prostokąty. Reszta dokumentu pozostaje bez wpływu. Otwarcie dokumentu Design bez żadnego pola 3D nie wczytuje żadnego kodu 3D.

Na osi czasu pole sceny podąża za głowicą odtwarzania jak klip wideo: jego start, punkt wejścia i prędkość przesuwają scenę przez jej własną animację, a długość sceny to ta, którą ustawiłeś w 3D Studio, więc przycięcie pola do krótszego pokazuje mniej sceny, zamiast ją przyspieszać. Na żywo jest tylko zaznaczone pole sceny; każde inne to nieruchomy obraz, a nieruchomego obrazu nie da się przewijać.

Przy eksporcie każda scena jest rysowana od nowa w rozmiarze, jakiego potrzebuje plik, przez ten sam renderer, którego używa studio. Wideo renderuje jedną klatkę na scenę na moment; PNG, SVG albo PDF osadza jeden obraz na pole, w rozmiarze pikseli właściwym temu polu. Nic nie jest fotografowane z ekranu, więc eksport nie zależy od tego, które pole miałeś zaznaczone. Scena, której nie da się narysować, przerywa eksport i mówi dlaczego, słowami samego studia.

Udostępnianie sceny zbudowanej na twoim własnym przesłanym pliku. Link do udostępniania dokumentu Design niesie w scenie lokalne dla urządzenia id przesłanego pliku, tak jak stoi, tam gdzie pole obrazu je czyści. Więc scena, której grafika albo model to plik, który przesłałeś, pokazuje na urządzeniu kogoś innego domyślny obraz studia dla tego obrazu, chyba że dokument podróżuje jako plik .lolly, który niesie same bajty.

Oś czasu (Sekwencja)

Sekwencja to oś czasu Design: dodaje wolnej kanwie czas. Każde pole może zaczynać się w danym momencie, trwać przez określony czas i animować się na wejściu i wyjściu, a układasz je na osi czasu zadokowanej pod obszarem roboczym. Otwórz ją, a sekwencja już się odtwarza - plansza tytułowa, klip, plansza końcowa, belka dolna i podkład muzyczny - więc model widać, zanim cokolwiek zmienisz.

signed by Lolly2026-10-21vector SVG63 paths~8.8k nodes132 groups105 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik signed by Lolly2026-10-21vector SVG63 paths~8.8k nodes132 groups105 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik

Są dwa rodzaje wierszy i cała idea leży w tej różnicy:

• Wiersz sekwencji jest magnetyczny. Klipy leżą bez przerw, jeden za drugim, a przeciągnięcie jednego zmienia kolejność, zamiast zostawiać dziurę. Usuń klip, a reszta się zewrze. To twój kręgosłup.
• Ścieżki nakładek są swobodne. Belka dolna, logo, napis - wszystko, co unosi się nad kręgosłupem we własnym czasie - dostaje własną ścieżkę i własny start.
• Pod nimi Always on zbiera pola bez żadnego czasu: sceneria, która jest po prostu obecna przez cały czas. + na znaczniku przenosi jedno z nich na ścieżkę; Make always on odsyła je z powrotem.

signed by Lolly2026-10-21vector SVG326 paths~20k nodes444 groups2 images358 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik signed by Lolly2026-10-21vector SVG319 paths~20k nodes444 groups2 images357 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik

Otwarcie osi czasu przekazuje jej klawiaturę, więc spacja i strzałki sterują głowicą, a nie stroną - a ponieważ otwiera się sama przy kompozycji, która ma już czasy, dzieje się tak od chwili wczytania Sekwencji.

Edytor sekwencji wchodzi głębiej w cztery rzeczy, które decydują o tym, czy montaż w czasie jest przewidywalny: który klip edytuje kliknięcie na kanwie, przezroczyste duchy sąsiednich klipów, zakres podziału i Join, który cofa cięcie, oraz przycinanie (razem ze skrótami klawiszowymi). Naciśnij ? przy aktywnej osi czasu, aby zobaczyć ściągę ze skrótami.

Montaż. Przeciągnij środek klipu, aby go przesunąć lub zmienić kolejność, przeciągnij w odległości kilku pikseli od któregoś końca, aby go przyciąć, i naciśnij Split at playhead (albo S), aby przeciąć klip na dwa. Podział wymaga klipu z realną wartością Length i głowicy kawałek w jego wnętrzu, więc klipu bez końca (na przykład podkładu muzycznego) nie da się podzielić. Snap to edges jest domyślnie włączone i przyciąga do krawędzi klipów, głowicy i pełnych sekund, a Alt to wyłącza. Każde przeciągnięcie to jeden krok cofania, a podgląd przeciągania liczy dokładnie to samo co zatwierdzenie, więc to, co widzisz w trakcie, jest tym, co dostajesz.

Zaznacz klip, a inspektor da ci te same zmiany w postaci liczb: Length, Trim in (jak głęboko w materiale źródłowym się zaczyna), Speed jako zestaw stałych mnożników od ×0.25 do ×4, Animate in / Animate out wraz z ich długościami oraz Mute clip. Klip w wierszu magnetycznym celowo nie ma pola Start - to wiersz decyduje o kolejności, więc przesuwasz go przeciąganiem.

Przejścia to gotowe ustawienia, nie klatki kluczowe: Zanik, Wyskocz, Powiększ, Wznoszenie, Upuść, cztery Wjazdy, Powiększ i Zmniejsz, Przechylenie, Zamach, Obrót, Dryf albo Cięcie (bez animacji). Odległości skalują się z obiektem, więc to samo ustawienie działa tak samo dobrze na pełnoekranowej planszy i na małej plakietce. Między dwoma sąsiednimi klipami w wierszu sekwencji jest znacznik styku: kliknij go i wybierz Cięcie albo Przenikanie - zmiana działa od razu i znacznik się zamyka. Otwórz go ponownie, aby zmienić Długość (ms), i naciśnij Gotowe. Przenikanie zapisuje się jako wyjście jednego klipu i wejście następnego, a faktyczne przenikanie jest wyprowadzane z tej pary: pierwszy klip gra dalej za cięciem i zanika, podczas gdy następny pojawia się pod nim. Podgląd i plik stosują tę samą regułę, więc to, co widzisz na styku, jest tym, co eksportujesz.

Dźwięk. Dodaj klip Audio, a znajdzie się na osi czasu jak każdy inny klip: przebieg fali, przycinanie, wyciszenie. (Wyjątkiem jest generowany podkład, z którym przychodzi domyślna sesja - powstaje dopiero przy eksporcie, więc jego pasek pozostaje pusty i cichy aż do renderu.) Naciśnij mikrofon, aby nagrać lektora wprost na oś czasu, z odliczaniem i miernikiem poziomu; nagranie zapisuje się jako twój własny zasób w miejscu, w którym zacząłeś. Naciśnij obok niego kamerę, aby w ten sam sposób nagrać wideo: ujęcie jest przycinane do rozmiaru eksportu obszaru roboczego w trakcie nagrywania, więc mały podgląd własny pokazuje dokładnie to, co trafia do sekwencji przy głowicy, pełną klatką - w ten sposób zbierasz klip współpracownika z udostępnionego linku. Muzyka, dialogi i własna ścieżka dźwiękowa klipu trafiają do wyeksportowanego miksu. (Audio track w panelu eksportu to co innego: jeden podkład położony pod całym materiałem, z zanikaniem i ściszaniem. Oba działają obok siebie.)

Pasek dźwięku. Zaznacz dowolny klip niosący dźwięk, a pod osią czasu otworzy się kompaktowy pasek: suwak Głośność, Przesuń dla pozycji stereo, trzypasmowy EQ (Niska, Średnie, Wysoki), kontrolka Wysokość dźwięku, która transponuje w półtonach, zachowując charakter głosu, oraz Normalizuj głośność, która doprowadza klip do głośności nadawczej (BS.1770), więc cicha notatka głosowa i głośny utwór stoją na tym samym poziomie. Tam, gdzie stykają się dwa klipy, Przenikanie miesza złącze zamiast ciąć. Gniazdo Efekt uruchamia przetwarzanie na urządzeniu na klipie - Czyszczenie głosu usuwa z nagrania pomieszczenie i szum. Zmiany prędkości zachowują też wysokość dźwięku: spowolniony albo przyspieszony klip jest rozciągany w czasie, a nie brzmi jak wiewiórka. Przy każdym miksie eksport ścisza muzykę pod mową w miarę, jak mowa się pojawia i znika, i trzyma cały program pod limiterem true-peak, więc nic się nie ucina na wyjściu; przebieg fali, który by się uciął, jest rysowany z ostrzeżeniem w miejscu, gdzie to następuje.

signed by Lolly2026-10-21vector SVG88 paths~5.8k nodes138 groups2 images86 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik signed by Lolly2026-10-21vector SVG88 paths~5.8k nodes138 groups2 images86 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik

Render. Eksport ruchu to deterministyczna kompozycja, nie nagranie ekranu - każda klatka jest dekodowana, rysowana i kodowana w dokładnym czasie, więc plik nie zależy od tego, czy twój komputer nadąża, i nie ma praktycznego limitu klatek w MP4 ani WebM. Czas trwania wynika z długości samej osi czasu, chyba że wpiszesz własny. Content Credentials są stemplowane tak samo jak przy każdym innym eksporcie. Eksport nieruchomy daje ci klatkę spod głowicy albo całą stykówkę z pola Frames obok rozmiaru wyjściowego - zobacz Eksport.

Kilka ograniczeń, o których warto pamiętać: sekwencja jest ograniczona do godziny, GIF i animowany PNG buforują swoje klatki, więc pozostają krótkie, klip odtwarzany szybciej lub wolniej zachowuje wysokość dźwięku (pasek dźwięku rozciąga go w czasie, a kontrolka Wysokość dźwięku transponuje w półtonach z zachowaniem charakteru głosu), a Nagrywaj na żywo jest tu ukryte, bo kompozytor to lepsza droga.

Poza gotowymi ustawieniami: klatki kluczowe, głębia i kamera. Przejście animuje klip w chwili, gdy się pojawia i znika. Aby ustawić pozę elementu wewnątrz klipu - przesunąć go, rozjaśnić, rozmyć, unieść nad stronę i osadzić z powrotem - dodaj klatki kluczowe: zaznacz klip, naciśnij +Keyframe (romb w klastrze narzędzi na osi czasu, romb na pasku obiektu na płótnie lub K), a pozycja wskaźnika odtwarzania decyduje o tym, jaką pozę zapisze Twoja następna edycja. Ten sam system klatek kluczowych daje każdej kompozycji czasowej kamerę, która najeżdża, panoramuje i zmienia ostrość, zamieniając jeden płaski SVG w stos warstw, między którymi możesz przelatywać. Animacja to pełny przewodnik.

Narzędzie Design ma tę samą oś czasu, więc możesz nadać układowi czas bez przechodzenia do innego narzędzia - i ono też eksportuje ruch.

Prezentowanie

Aby umieścić swoją kamerę, logo i podpis z imieniem nad obrazem dla widowni, użyj Present with camera. Jej własne kontrolki, zapisane sceny, udostępnianie i kroki nagrywania są opisane w Prezentowanie z kamerą. Zwykłe kontrolki prezentacji poniżej pozostają dostępne przez Prezentuj.

Dokument Design złożony z obszarów roboczych jest już prezentacją. Otwórz menu Lolly na listwie narzędzi i wybierz Present - ostatni wiersz - a każdy obszar roboczy stanie się slajdem na pełnym ekranie, w kolejności, w jakiej obszary leżą na kanwie. Prezentacja działa na kopii wyrenderowanych obszarów, więc edytor pod spodem pozostaje nietknięty, a wyjście przywraca cię dokładnie tam, gdzie byłeś.

• Przejdź dalej za pomocą Space, →, Page Down lub kliknięcia paska przy prawej krawędzi ekranu; wróć za pomocą ←, Page Up lub paska przy lewej krawędzi. Home i End przenoszą do pierwszego i ostatniego slajdu. Mały pasek elementów sterujących pojawia się za każdym razem, gdy poruszysz kursorem, i chowa się z powrotem, gdy przestaniesz.
• Przegląd (O lub przycisk siatki) rozkłada od razu wszystkie artboardy w układzie, jaki nadałeś im na płótnie; kliknij jeden, by go otworzyć.
• Kroki odsłaniania. Kliknij pole prawym przyciskiem myszy i wybierz Reveal at step 1, 2 lub 3 zamiast domyślnego Always visible. To pole czeka wtedy, aż przejdziesz do jego kroku, więc slajd może pojawiać się w częściach; pola dzielące ten sam numer pojawiają się razem.
• Widok prelegenta (S) otwiera drugie okno z bieżącym slajdem, tym, który jest następny, twoimi notatkami do tego slajdu i działającym zegarem. Jeśli przeglądarka zablokuje wyskakujące okno, funkcja spada do panelu nad prezentacją. Notatki są ustawiane per artboard i nigdy nie pojawiają się na samym slajdzie.
• B utrzymuje czarny ekran (dowolny klawisz przywraca slajd), F wraca do trybu pełnoekranowego, a Escape zdejmuje jedną warstwę na raz: przegląd wraca do prezentacji, prezentacja wraca do edytora.
• Kiosk. Nadaj artboardowi wartość Length, a prezentacja zatrzyma się na nim na tyle czasu, po czym sama przejdzie dalej za cienkim paskiem postępu; K (lub przycisk pauzy, który pojawia się dopiero, gdy coś ma ustawioną długość) zatrzymuje to i wznawia. Dodaj kiosk do linku, a prezentacja zapętli się na końcu, co czyni z niej ekran w trybie kiosku (signage).

• Stosy pod-slajdów. Kliknij obszar roboczy prawym przyciskiem i wybierz Umieść pod poprzednim slajdem, a stanie się on krokiem tamtego slajdu, a nie osobnym slajdem: przegląd pokazuje jedną kartę, prezentacja przechodzi przez stos po kolei, a wiersz Stos w inspektorze mówi, do którego slajdu należy.
• Płynna zmiana. Kiedy dwa kolejne slajdy niosą pole o tej samej nazwie Dopasowanie Płynnej zmiany (kliknij pole prawym przyciskiem albo użyj wiersza Dopasowanie Płynnej zmiany w inspektorze - powiedzmy, hero), przejście przesuwa to pole z miejsca, w którym było, do miejsca, w którym jest, zmieniając po drodze rozmiar i kolor, zamiast ciąć. Przejście Płynna zmiana obejmujące całą prezentację robi to samo dla każdej dopasowanej pary.
• Narracja. Notatki prelegenta każdego obszaru roboczego można odczytać na głos. W sekcji Dokument inspektora wybierz Głos, opcjonalnie drugi głos do Wymieszaj z, prędkość odczytu Prędkość oraz Wprowadzenie i Zakończenie w milisekundach wokół każdego slajdu; włącz Pokazuj napisy podczas prezentacji, a słowa pojawiają się w miarę wypowiadania. Głos działa na twoim urządzeniu. Te same notatki stają się filmem w eksporcie wideo, prawdziwym dźwiękiem slajdu w eksporcie PowerPoint i filmem z narracją wewnątrz pakietu SCORM.

signed by Lolly2026-10-21vector SVG60 paths~6.2k nodes101 groups1 image83 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik signed by Lolly2026-10-21vector SVG60 paths~6.2k nodes101 groups1 image83 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik

Prezentacja jest też linkiem. ?present otwiera ją od razu, s= wskazuje slajd - pozycję, identyfikator obszaru roboczego albo id.step dla kroku odsłaniania - a adres aktualizuje się przy każdym przejściu, więc wysyłasz dokładnie ten slajd, na którym jesteś. Autorzy narzędzi: te parametry są opisane na stronie URL Mode.

Na telefonie

Na wąskich ekranach układ przechodzi w jedną kolumnę:

• Kontrolki stają się arkuszem u góry, z uchwytem przy dolnej krawędzi. Przeciągnij uchwyt, aby zmienić rozmiar - arkusz przyciąga się do peek / half / full - albo stuknij uchwyt, aby przełączać zwinięty ↔ rozwinięty. Podgląd wypełnia miejsce poniżej i pozostaje widoczny podczas edycji.
• Pływający przycisk Export otwiera arkusz eksportu - wszystkie kontrolki formatu, rozmiaru, kopiowania, zapisu i pobierania w jednym miejscu. Zamkniesz go, stukając w tło.

signed by Lolly2026-10-21vector SVG102 paths~2.7k nodes143 groups2 images89 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik signed by Lolly2026-10-21vector SVG102 paths~2.7k nodes143 groups2 images89 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik

Kontrolki (pola)

Narzędzia udostępniają tylko te pola, które mają się zmieniać - cała reszta (kolory, układ, typografia, logika) jest zablokowana przez autora narzędzia, więc cokolwiek zrobisz, spełnia ustalone przez niego zasady. Pola to między innymi tekst, suwaki, próbniki kolorów, listy rozwijane, daty, wybór obrazów i powtarzalne grupy wierszy. Część z nich jest zebrana w zwijanych sekcjach.

signed by Lolly2026-10-21vector SVG44 paths~2.9k nodes55 groups45 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik signed by Lolly2026-10-21vector SVG44 paths~2.9k nodes55 groups45 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik

Reset: Clear changes przywraca wszystkim polom wartości domyślne.

Cofanie i ponawianie

Cmd/Ctrl-Z cofa o krok, a Cmd/Ctrl-Shift-Z (albo Cmd/Ctrl-Y) idzie znowu do przodu. Ta sama para siedzi jako przyciski Wycofaj i Powtórz w rzędzie nad kontrolkami - na wolnej kanwie są zamiast tego na listwie narzędzi - i każdy z nich szarzeje, kiedy nie ma już czego cofać. Każdy krok mówi, czym był: cofnij kolor, a krótki komunikat nazwie pole, które właśnie przywrócił, z przyciskiem Powtórz w środku na drogę powrotną.

• Przeciągnięcie to jeden krok. Powtarzane zmiany tej samej kontrolki w ciągu pół sekundy łączą się w jedną, więc przeciągnięcie suwaka przez cały zakres to jedno cofnięcie, a nie dwieście.
• Zachowywanych jest ostatnie 100 kroków - starsze wypadają z końca. Nowa zmiana po cofnięciu czyści stos zmian do przodu, tak jak wszędzie indziej.
• Kiedy kursor stoi w polu tekstowym, Cmd/Ctrl-Z należy do samego pola, znak po znaku. Lolly przejmuje sterowanie przy kontrolkach, które nie mają własnego sensownego cofania: suwakach, listach rozwijanych, kolorach i przełącznikach.
• Wybranie pliku w polu file nie jest krokiem - te bajty są trzymane tylko na czas sesji, więc nie byłoby czego przywracać.

W trakcie współpracy na żywo historia pozostaje wyłącznie Twoja. Zmiana napływająca z innego urządzenia nigdy nie trafia na Twój stos, więc cofnięcie może cofnąć tylko to, co zrobiłeś sam.

Wycofywanie sięga wstecz tylko w obrębie tej wizyty; narzędzia, które zapisują w trakcie pracy, trzymają też wcześniejsze wersje pod Historią, obok Wycofaj (zobacz Wróć do wcześniejszej wersji).

Twoje dane i zdjęcie profilowe

Ustawienia (prawy górny róg galerii, pokazujący twoje imię, gdy je ustawisz) przechowują twoje imię i nazwisko, dane kontaktowe oraz opcjonalne zdjęcie profilowe. Narzędzia, które pytają o te pola, wypełniają je automatycznie - ustaw je raz, a twoja stopka mailowa, lockupy i identyfikatory uzupełnią się same. Każde pole nadal możesz nadpisać w ramach sesji. Włącz Użyj moich danych, aby utworzyć, aby twoje dane szły dalej jako dane autora tego, co eksportujesz.

Twoje zdjęcie i dane żyją wyłącznie na tym urządzeniu. Profil to nie musi być tylko ty - może być zespołem albo rolą, w którą od czasu do czasu wchodzisz. Pełny obraz, łącznie z prowadzeniem kilku profili, znajdziesz w Profilach.

Zapisywanie i wznawianie

Aby zachować swoją pracę, naciśnij Zapisz jako - ptaszek obok Eksportuj. W sekcji Save to a project zostaw zaznaczone Moja biblioteka albo wybierz projekt (＋ Nowy projekt… go tworzy), a potem naciśnij Zapisz. Ponowny zapis aktualizuje ten sam element zamiast tworzyć kopię. W Design Zapisz jako znajduje się w menu pod logiem Lolly; na telefonie naciśnij •••, potem File menu, a potem Zapisz jako.

Przycisk Zapisz w panelu eksportu robi to samo jednym kliknięciem i nigdy nie pobiera pliku: nowa praca trafia do Mojej biblioteki, a praca zapisana wcześniej jest aktualizowana tam, gdzie się znajduje.

Aby wrócić do tego później, naciśnij Start w lewym górnym rogu, a potem otwórz zakładkę Projekty (na telefonie ikona folderu). Zapisy w Mojej bibliotece znajdują się na jej pierwszym ekranie; projekt to tam folder. Elementy są nazwane od nazwy pliku, którą wpisałeś w panelu eksportu, albo od swojego narzędzia, na przykład QR Code. Otwórz jeden, a każde ustawienie jest tam, gotowe do zmiany i ponownego eksportu.

Zapisana praca zostaje na tym urządzeniu, w przeglądarce lub aplikacji, z której zapisałeś, chyba że włączysz Synchronizację. Plik, który otrzymujesz przez Pobierz, to gotowa kopia; aby zmienić go później, otwórz zapisany element w Projektach. Jeśli czegoś nie ma tam, gdzie się spodziewasz, zobacz Znajdź i odzyskaj swoją pracę.

signed by Lolly2026-10-21vector SVG2 paths240 nodes10 groups7 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik signed by Lolly2026-10-21vector SVG2 paths240 nodes10 groups7 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik

Projects

Projekty, zakładka Projekty na górze ekranu startowego, to dom dla wszystkiego, co zapisałeś, w folderach, które sam tworzysz. Znajdowanie, sortowanie i przeszukiwanie swojej pracy tam, a także przywracanie elementu z Kosza, opisuje Znajdź i odzyskaj swoją pracę.

Udostępnianie swojej pracy

Projekt wychodzi na dwa sposoby: jako link albo jako plik. Okno Share oferuje oba. Otwórz je przyciskiem Share w kontrolkach eksportu; Share link na zapisanej sesji w Projects otwiera to samo okno dla tej sesji.

Link

Każde pole jest zapisane w adresie URL strony, więc link jest projektem. Na górze okna leży gotowy do skopiowania link, a pod nim dwie zwinięte sekcje.

• Link options obejmuje Open in the installed app (przełącza pole na URI lolly:// dla Shortcuts, launcherów i automatyzacji, z każdym parametrem niezmienionym), Shortest link (duży projekt daje długi adres URL, więc ta opcja pakuje cały stan w zwarty token i pokazuje oszczędność w znakach; czytelna forma zawsze pozostaje dostępna), Password-protect this link (AES-256 na całym linku, hasło nigdy w nim nie siedzi) oraz Pin this tool version - flagę _v, która przypina link do oglądanej właśnie wersji narzędzia, żeby późniejsza aktualizacja nie zmieniła tego, co się renderuje.
• Link behaviour to, co dzieje się, gdy odbiorca otworzy link: pełny ekran, rozwinięty od razu panel eksportu, pobieranie przy otwarciu przez &export albo kopiowanie do schowka przez &copy.

Wklej link koledze, dodaj go do zakładek albo wrzuć do repozytorium. (Pełne szczegóły: URL Mode.)

Niektóre narzędzia sprawiają, że link jest całym produktem. Jump Page zbiera Twoje linki na jednej stronie do rozdawania - link biograficzny, prelekcja konferencyjna, witryna sklepowa. Nie ma nic do hostowania i nie stoi za tym żadne konto: strona to link, więc otwiera się tak szybko, jak podróżuje adres URL. W edytorze widzisz gotową stronę obok pól; osoba odwiedzająca, która otworzy link, dostaje ją na pełną szerokość, jeden link na scenę w miarę przewijania.

signed by Lolly2026-10-21vector SVG4 paths755 nodes13 groups14 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik signed by Lolly2026-10-21vector SVG4 paths755 nodes13 groups14 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik

Okno mówi, czego link nie uniesie. Trzy rzeczy nie mieszczą się w adresie URL: obraz albo plik dodany z tego urządzenia, bardzo długa wartość tekstowa i bardzo duża lista. Każda z nich jest liczona przy budowaniu linku. Jeśli coś trzeba było pominąć, okno nazywa to i kieruje cię do pliku opisanego niżej, zamiast wręczać ci link, który otworzy się bez obrazka. Link, który jest po prostu długi, dostaje łagodniejszą uwagę z liczbą znaków, bo długość wciąż da się uratować pakowaniem.

Plik .lolly

.lolly to rozszerzenie przenośnej paczki Lolly, a nie obietnica, że każdy plik zawiera to samo. Autorytetem jest format w manifest.json. Aplikacja najpierw czyta ten niewielki manifest i pokazuje rozmiar, zawartość i działanie, zanim cokolwiek zapisze:

• Udostępniona sesja (lolly-share) zawiera jedną zapisaną sesję narzędzia, jej osadzone pliki i pokwitowanie dla wszystkiego, co wciąż rozwiązuje się przez odniesienie. Może też nieść narzędzie i system projektowy użyte do jej stworzenia. Otwarcie dodaje nowy Projekt; nigdy nie nadpisuje istniejącej sesji.
• Udostępniony projekt (lolly-share z rodzajem project) zawiera folder z Projektów: jego podfoldery, każdą zapisaną w nich sesję, kafelek każdej sesji i znajdujące się tam obrazy. Otwarcie dodaje kopię całego folderu do Projektów; nic, co już tam jest, nie zostaje zastąpione. Lolly sprzed istnienia plików projektów nie potrafi go odczytać i mówi, żeby zaktualizować aplikację.
• Paczka systemu projektowego (lolly-brand) zawiera tokeny i może zawierać czcionki, logotypy, opublikowane wersje i zachowane zasoby. Otwarcie dodaje ją jako osobny, nazwany system projektowy, a potem się na niego przełącza; systemy już obecne na urządzeniu pozostają.
• Przestrzeń robocza marki / paczka instancji to lolly-brand z zadeklarowanymi narzędziami, zasobami katalogu i opcjonalnie adresem instancji. Kontrola wstępna wymienia te skutki obejmujące całe urządzenie, ponieważ wczytanie jej zastępuje jedyną wcześniej wczytaną nakładkę przestrzeni roboczej.

Pełna kopia zapasowa urządzenia/profilu to nie plik .lolly. Pozostaje plikiem LollyTools-….zip w formacie lolly-backup i przywraca się przez Ustawienia → Pamięć → Importuj dane…, co bierze też kopię, którą Synchronizacja przechowuje w twojej pamięci. Zwykły spakowany folder narzędzia też pozostaje plikiem .zip. Innymi słowy, paczki sesji i systemu projektowego należą do .lolly; kopie zapasowe i luźne archiwa - nie.

Download .lolly w oknie Share narzędzia, w którym pracujesz, zapisuje bieżący projekt jako paczkę udostępnionej sesji. Niesie zapisaną sesję razem z obrazami i plikami dostępnymi na tym urządzeniu. Zwykła grafika z katalogu jedzie w środku razem z nią. Grafika licencjonowana jest wstrzymywana, chyba że jawnie ją włączysz, a nieaktualny albo niedostępny plik pozostaje odniesieniem zewnętrznym, zamiast znikać. Przygotowane pokwitowanie pokazuje rzeczywisty rozmiar .lolly, liczbę osadzonych plików, liczbę odniesień zewnętrznych i to, czy narzędzie jest dołączone. Tam, gdzie twoje urządzenie ma arkusz udostępniania, Send to… przekazuje ten plik prosto do niego (AirDrop, udostępnianie w Androidzie), zamiast zapisywać go na dysku.

Download project (.lolly) w menu folderu w Projekty zapisuje ten folder jako udostępniony projekt, więc ktoś inny może go otworzyć i kontynuować pracę nad każdą sesją w środku. Każda sesja podróżuje jako własna część (sessions/<key>.json, z kafelkiem pod thumbs/), drzewo folderów jest wypisane w manifest.json, a przesłane pliki i grafika z katalogu podróżują na tych samych zasadach co pojedyncza udostępniona sesja. Sesje wsadowe nie są sesjami narzędzia i zostają w tyle; powiadomienie mówi ile. Download originals obok tego pozostaje bez zmian: zwykły zip każdego elementu jako osobnego pliku.

.lolly to zwykły zip. Zmień rozszerzenie na .zip i otwórz: twoje własne obrazy są w assets/uploads/, a grafika z katalogu w assets/catalog/, każda z prawdziwą nazwą i rozszerzeniem, manifest.json wypisuje je wszystkie, a README na górze mówi, czym jest ten plik.

Trzy rzeczy zależą od ciebie, zanim plik wyjdzie:

• Czy twoje imię i nazwisko trafi do pliku. Twoje imię i nazwisko, e-mail i organizacja są zapisywane w pliku tylko wtedy, gdy w profilu włączona jest opcja Use my details to create. Gdy jest wyłączona, plik zapisuje jedynie, że powstał w Lolly i kiedy - nic o tobie.
• Czy trafi do niego licencjonowana grafika. Zasoby licencjonowane i zablokowane do marki są domyślnie wstrzymywane. Jeśli projekt z nich korzysta, okno dialogowe pokazuje ich liczbę i oferuje dwa przyciski - Download without them lub Include and download - ponieważ dołączenie ich przekazuje rzeczywiste pliki każdemu, kto otworzy .lolly.
• Czy dołączone zostanie narzędzie. Include the tool pakuje własne pliki narzędzia razem z projektem, dzięki czemu otwiera się on na urządzeniu, które nie ma tego narzędzia. Opcja jest domyślnie zaznaczona dla narzędzia niestandardowego - forka lub prywatnego narzędzia marki, którego odbiorca prawdopodobnie nie ma - a odznaczona dla narzędzia z podpisanego katalogu, bo jego kopia pochodzi z tego samego źródła. (W kompilacji bez podpisanego katalogu każde narzędzie liczy się jako niestandardowe, a pole startuje zaznaczone.)

Otwieranie pliku. W zainstalowanej aplikacji desktopowej albo mobilnej kliknij dwukrotnie albo stuknij plik .lolly, wybierz Open with Lolly albo wyślij go do Lolly z systemowego arkusza udostępniania. macOS, Windows, Linux, iOS i Android rejestrują ten format; menedżery plików na komputerze pokazują go jako dokument Lolly (a GNOME Files potrafi pokazać własną miniaturę zapisanej sesji). W aplikacji webowej użyj Otwórz albo upuść plik na Lolly. Każde drzwi używają tej samej kontroli wstępnej opartej najpierw na manifeście. Otwieranie z Brand Studio poleca działanie systemu projektowego, gdy udostępniona sesja go niesie, ale nigdy nie zmienia etykiety pliku ani nie ukrywa Open shared design.

Dokument iOS albo Android przekazany z innej aplikacji jest ograniczony do 48 MB, ponieważ natywne przekazanie musi skopiować jego bajty przez granicę aplikacji. Aplikacja mobilna mówi o tym wprost, zamiast po cichu ignorować zbyt duży plik. Otwórz wewnątrz Lolly nie korzysta z tego przekazania; to droga do wypróbowania dla większej paczki.

Po potwierdzeniu wybrany czytnik rozpakowuje i weryfikuje paczkę raz. Zasoby udostępnionej sesji trafiają do twojej biblioteki, jej sesja trafia do Projektów, a jej narzędzie otwiera się, gdy jest dostępne. Sesje udostępnionego projektu trafiają do Projektów pod nową kopią jego folderów, z nowymi id, więc ten sam plik można otworzyć dwa razy, i folder się otwiera; sesja, której narzędzia to urządzenie nie ma, czeka tam. Zasób już obecny na urządzeniu jest dopasowywany po sumie kontrolnej i ponownie wykorzystywany. Paczka systemu projektowego jest przechowywana we własnej przestrzeni nazw, zanim aplikacja się na nią przełączy. Pliki powyżej 100 MB są oznaczane jako duże, a kontrola wstępna ostrzega, gdy pamięć przeglądarki zgłasza mniej wolnego miejsca, niż potrzebuje zadeklarowany ładunek. Każda część objęta kontrolą integralności jest sprawdzana, zanim operacja się zatwierdzi; uszkodzona kopia jest odrzucana, a nowo utworzone miejsce docelowe zostaje wycofane.

Jeśli plik niesie narzędzie, którego nie masz, Lolly pyta, zanim to narzędzie będzie mogło działać: Zaufać temu narzędziu? pokazuje narzędzie i jego autora oraz mówi wprost, że otwarcie uruchamia własny kod tego narzędzia na twoim urządzeniu, a Zaufaj i zainstaluj jest drogą dalej. Odmów, a udostępniona praca i tak zapisze się w twoich projektach i poczeka tam do dnia, w którym dodasz narzędzie. (Jednego rodzaju narzędzia nie da się jeszcze doinstalować z boku - takiego, którego kod przychodzi jako moduł - i jest ono odprawiane tak samo.)

I link, i plik przekazują migawkę. Aby pracować nad tą samą sesją w tym samym czasie co ktoś inny - dwa urządzenia, bez serwera, bez internetu, jeśli jesteście w jednej sieci - zobacz Praca razem.

Kamera na żywo (narzędzia reagujące na ruch)

Każdy Filter do zdjęć - Halftone, Scanline, Posterize, Voronoi cells, Colour treatment, Pixel stretch i Imperfections - pokazuje przycisk Go live tam, gdzie dostępna jest kamera. Włącz go, a efekt śledzi obraz z kamery klatka po klatce, więc reaguje na ruch; wynik możesz nagrać do GIF, WebM albo MP4. Klatki są odczytywane i przetwarzane na twoim urządzeniu i nigdy go nie opuszczają, a kamera zostaje zwolniona w chwili, gdy zatrzymasz podgląd albo wyjdziesz z narzędzia. (Każdy wybór obrazu ma też Take a photo, aby złapać pojedynczą klatkę jako obraz na urządzeniu.)

My images

Kiedy narzędzie pozwala dodać obraz z twojego urządzenia, jest on zachowywany dokładnie w takiej postaci, w jakiej przyszedł - więc Content Credential na nim nadal się weryfikuje - i zapisywany w twojej osobistej bibliotece Moje obrazy (w Ustawienia → Pamięć). Tylko naprawdę wielki plik pyta, czy go zachować, czy zmniejszyć. Używaj go ponownie w dowolnym narzędziu. Aby czyścić EXIF/GPS przy wczytywaniu obrazów, włącz w profilu Usuń metadane z przesyłanych plików. Nie ma limitu: biblioteka jest w całości lokalna i ograniczona tylko pamięcią twojego urządzenia - tam też zarządzasz obrazami i je usuwasz.

Zasoby - twoja biblioteka

Zasoby (#/a, albo segment Zasoby przełącznika Narzędzia · Narzędzia pomocnicze · Zasoby · Projekty na górze każdego widoku listy) zbiera wszystko, z czego mogą korzystać twoje narzędzia - logotypy marki, obrazy, dźwięk i animacje, pogrupowane według rodzaju - i tu też mieszkają twoje własne pliki twórcze. Bez serwera, bez konsoli administracyjnej, bez pull requestów: wszystko jest na twoim urządzeniu.

signed by Lolly2026-10-21vector SVG180 paths~33k nodes460 groups469 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik signed by Lolly2026-10-21vector SVG180 paths~33k nodes460 groups470 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik

• Wprowadź swoje pliki. Przeciągnij dowolny obraz, plik SVG, klip audio, wideo, Lottie, PDF lub prezentację PowerPoint na obszar przesyłania - albo kliknij, aby wybrać - a trafi natychmiast do Zasobów, gotowy w selektorze zasobów każdego narzędzia. Wielostronicowy PDF lub plik .pptx pyta, które strony lub slajdy zachować - każdy staje się osobnym zasobem SVG. Wprowadzaj tyle, ile chcesz; to nigdy nie opuszcza twojego urządzenia.
• Oznacz gwiazdką to, po co sięgasz. Oznacz gwiazdką ★ zasób (lub próbkę koloru marki), a przypnie się on na górze każdego selektora, więc twoje ulubione logo czy kolor są o jedno kliknięcie.
• Zrób porządek. Przekategoryzuj zasób do innej grupy, ukryj współdzielony zasób marki, którego nie używasz (z Show hidden, aby go przywrócić) albo całkowicie usuń własne przesłane pliki. Ten sam gest wielokrotnego zaznaczania i pływający pasek akcji co w Projektach działają też tutaj, więc każdą z tych czynności można wykonać na całym zaznaczeniu naraz.
• Zdejmij tło z wideo. Otwórz szczegóły wideo lub kliknij prawym przyciskiem jego kartę w dowolnym selektorze zasobów i wybierz Remove background…, aby zapisać przezroczystą alternatywę - animowany WebP lub PNG z prawdziwym kanałem alfa. Wybierz Method: On-device model wycina obiekt z ruchliwej sceny, a Colour key wykrywa równomiernie oświetlone, jednolite tło, takie jak green screen czy zwykła ściana, z regulacją krawędzi przez Tolerance, Softness i Spill removal. Klucz kolorystyczny nie wymaga pobierania modelu ani sieci, więc Remove background jest dostępne dla każdego wideo i często daje czystszy wynik na uporządkowanym materiale. Ustawienie Resolution (360, 480, 720 lub 1080p, nigdy powyżej źródła) zamienia szczegółowość na mniejszy, szybszy plik. Działa jako zadanie w tle na Twoim urządzeniu. Gotowy wycięty materiał jest zapisywany obok oryginału jako osobny zasób, a Content Credential źródłowego wideo dołącza do niego jako składnik. (Zobacz Wygenerowane raz, renderowane tak samo, dlaczego usuwanie tła pozostaje zwykłą edycją.)

Zabierz swoją paletę i kroje pisma wszędzie

Panel Próbki w Zasobach robi więcej niż tylko wyświetla - kliknij kolor, aby go skopiować, albo pobierz całą paletę marki w formacie, którym mówi twój drugi program:

• Design tokens (JSON), CSS variables albo CSS classes - wrzuć markę wprost do arkusza stylów lub builda;
• Adobe Swatch Exchange (.ase) - wczytaj do Illustratora albo Photoshopa;
• GIMP palette (.gpl) - dla GIMP-a albo Inkscape'a.

signed by Lolly2026-10-21vector SVG87 paths~23k nodes204 groups290 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik signed by Lolly2026-10-21vector SVG87 paths~23k nodes204 groups290 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik

Panel Fonts wypisuje kroje pisma twojej marki, każdy z pobieraniem obok, do instalacji lokalnie albo przekazania drukarni. (Pokój Colours w Brand Studio oferuje to samo pobieranie palety.)

Zasoby to jedna połowa otwartej ścieżki zrób-to-sam; druga to tworzenie własnych narzędzi - wolna kanwa (opisany wyżej Design) pozwala zbudować takie narzędzie wizualnie, bez pisania kodu.

Dźwięk i dostępność

Lolly ma być wygodna w użyciu dla każdego. Interfejs obsługuje się z klawiatury, własne kontrolki mają poprawne etykiety dla czytników ekranu, a podgląd na żywo każdego narzędzia jest wystawiony jako jeden opisany obraz mówiący, co powstaje.

Delikatna warstwa dźwięków pomocniczych potwierdza to, co robisz - wejście do galerii, poprawny albo niepoprawny wynik sprawdzenia Content Credentials, zamknięcie panelu, przełączenie filtra. Jest domyślnie wyłączona: włącz Dźwięk wszędzie tam, gdzie pojawia się ten przełącznik (okienko opcji każdego widoku albo Ustawienia), a wybór zostanie zapamiętany.

Cztery opcjonalne ustawienia komfortu mieszkają w Ustawienia → Dostępność: Reduce motion (usuwa przejścia i ozdobniki aplikacji), Hide colourful previews (spokojne karty galerii z ikoną i tekstem oraz stonowane miniatury projektów), High contrast (mocniejsze obramowania, tekst i obwódki fokusu) i Large text (większy krój aplikacji - etykiety, menu, tekst przycisków). Wszystkie cztery uspokajają aplikację wokół twojej pracy: nigdy nie sięgają do kanwy narzędzia ani nie zmieniają ani jednego piksela tego, co eksportujesz, i każde jest wyłączone, dopóki go nie włączysz. Pełny opis w Twój profil → Dostępność.

Obok przełącznika Sound jest Neurospicy Mode - opcjonalna, kojąca ścieżka w tle, która cicho gra podczas pracy. Włączenie jej otwiera mały dok odtwarzacza w dolnym rogu, który towarzyszy ci w całej aplikacji; z niego wyszukasz i wybierzesz utwór, przeskoczysz do przodu i do tyłu, ustawisz głośność oraz zminimalizujesz lub zamkniesz odtwarzacz. Lista utworów obejmuje kilka kategorii - proceduralne melodie Lolly Sings, ambientowe pętle i bity, twoje własne wgrane nagrania oraz garść internetowych stacji radiowych na żywo (te wymagają połączenia; cała reszta gra offline). Jest domyślnie wyłączony i, tak jak Sound, zapamiętywany między sesjami i urządzeniami. Wyłączenie Sound wycisza także ścieżkę do skupienia.

Pamięć i prywatność

Lolly przechowuje twoją pracę na twoim urządzeniu: w pamięci własnej tej przeglądarki w aplikacji webowej oraz w pamięci własnej aplikacji w aplikacjach desktopowych i mobilnych. To, co jest przechowywane, co usuwa Wyczyść wszystkie moje dane i co zabiera ze sobą wyczyszczenie danych przeglądarki, opisuje Znajdź i odzyskaj swoją pracę; Polityka prywatności spisuje wszystko, co aplikacja kiedykolwiek pobiera lub wysyła, a Server Surface - opcjonalne komponenty serwerowe.

Przenoszenie na inne urządzenie

Aby przenieść swoją pracę na drugi komputer albo telefon, użyj Synchronizacji, pliku kopii zapasowej albo pliku .lolly. Przenieś swoją pracę na inne urządzenie porównuje te trzy sposoby i prowadzi krok po kroku przez Eksportuj moje dane i Importuj dane….

Importowanie projektu (Figma, Penpot, Illustrator, InDesign)

Możesz wnieść istniejący projekt do Lolly i pracować nad nim dalej: otwórz Design, kliknij Import a design na pasku narzędzi kanwy i wybierz .fig lub SVG z Figmy, .penpot z Penpota, .ai / .pdf z Illustratora albo .idml z InDesign. Warstwy stają się edytowalnymi polami na wolnej kanwie - tekst nadal da się przepisać, obrazy lądują w My images, a typografia i kolory dostosowują się do globalnych ustawień marki - a wynik zapisuje się, udostępnia i renderuje jak każda inna sesja. Parsowanie odbywa się w całości na twoim urządzeniu. Pełny opis: Import projektu.

Eksport

Pełną historię znajdziesz w Eksport i formaty - wybór formatu, rozmiar wyjściowy i jednostki druku, przezroczystość, wideo oraz kopiowanie i udostępnianie. W skrócie: wybierz format, ustaw rozmiar, jeśli trzeba, i kliknij Download (albo Copy do schowka).

Tryb Batch (Pro)

Dla zaawansowanych użytkowników Batch (link z galerii, za flagą funkcji Pro, domyślnie włączoną) renderuje wiele wariantów naraz - siatka, w której każdy wiersz to zestaw wartości pól eksportowanych razem. Idealne do lokalizacji karty na kilkanaście języków albo wygenerowania wszystkich wariantów rozmiaru w jednym przebiegu. Wiersze wypełnisz pisaniem, wklejeniem wprost z arkusza kalkulacyjnego albo importem CSV (możesz też wyeksportować taki plik z powrotem), a format, rozmiar i nazwę pliku wyjściowego ustawisz osobno dla każdego wiersza. Zapisz całą siatkę jako nazwaną sesję wsadową, która otwiera się z galerii, i pobierz wszystkie wiersze jako jeden .zip.

signed by Lolly2026-10-23vector SVG133 paths~15k nodes185 groups1 image195 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik signed by Lolly2026-10-23vector SVG133 paths~15k nodes185 groups1 image195 KBSprawdź samodzielniePobierz podpisany plik

Batch służy do generowania wielu wariantów jednego szablonu naraz. Aby ponownie wyrenderować sesje, które już zapisałeś, użyj Projekty → Renderuj folder / Renderuj wybór (zobacz Znajdź i odzyskaj swoją pracę) - Pro nie jest potrzebne.

Edycja obok siebie (Multi-edit)

Batch to wiele wariantów jednego projektu. Multi-edit to druga połowa tego zadania: kilka różnych zapisanych projektów otwartych naraz, więc jedna zmiana stosuje się do wszystkich. Zaznacz od dwóch do ośmiu zapisanych sesji w Projects i wybierz Edit together z paska zaznaczenia; otwierają się jako żywe karty obok siebie pod adresem #/multi?s=<slot>,<slot>…. Każda karta to prawdziwy render danej sesji, a nie zapisana miniatura, więc to, co widzisz, jest tym, co zostanie wyeksportowane.

Wszystkim steruje jeden pasek boczny:

• Na czele stoi Udostępnione - każde pole, które co najmniej dwie z zaznaczonych sesji deklarują tak samo (to samo id, ten sam typ, te same ograniczenia - ta sama reguła scalania, której siatka wsadowa używa dla swoich kolumn). Zmień wspólną kontrolkę raz, a wartość rozejdzie się do każdej sesji, która ją deklaruje, na żywo na każdej karcie. Dwie sesje tego samego narzędzia dzielą wszystko; dwa różne narzędzia dzielą tylko te pola, które mają wspólne.
• Pod nim jedna zwinięta karta na sesję ze wszystkimi własnymi polami tej sesji, w tej samej jakości co pasek boczny samego narzędzia - okna wyboru zasobów, powtarzalne grupy wierszy, pola koloru - plus zwarty blok eksportu: Format, W / H, Jednostka, DPI i własny Pobierz. To Pobierz najpierw zapisuje sesję, a potem renderuje ją zwykłą ścieżką eksportu sesji, więc plik niesie tę samą nazwę, format i Content Credentials, co prosto z narzędzia.
• Filtruj pola… na górze zawęża kontrolki na wszystkich kartach naraz - i tak właśnie docierasz do "nagłówka" w ośmiu sesjach bez przewijania za nim.

Kliknij dowolną kanwę (albo naciśnij na niej Enter), a karta tej sesji na pasku bocznym otworzy się i przewinie do widoku. Save all zapisuje każdą sesję z powrotem do jej własnego miejsca. Download all najpierw zapisuje, a potem renderuje cały zestaw tym samym potokiem co Render selection w Projects - jeden zip, z opcjonalną blokadą hasłem proponowaną po drodze.

Dwa uczciwie postawione ograniczenia. Limit od dwóch do ośmiu jest prawdziwy: każda karta uruchamia własne żywe środowisko, a to jest liczba, przy której wszystko pozostaje responsywne - link proszący o więcej (albo o sesję, która już nie istnieje) mówi to wprost, zamiast wczytywać się do połowy. I link nazywa twoje zapisane miejsca, więc otwiera ten zestaw na tym urządzeniu; to nie jest link do udostępniania.

Kiedy zaznaczenie liczy więcej niż osiem elementów, miesza narzędzia albo obejmuje obrazy oprócz sesji, wyjściem awaryjnym jest Edit as sheet na tym samym pasku zaznaczenia: otwiera całe zaznaczenie jako wiersze w siatce wsadowej (#/pro?s=…), bez limitu rozmiaru i bez zasady jednego narzędzia. Foldery są poza obydwoma - mają własną ścieżkę otwierania w siatce. (Wyszukiwarka jest jedyną rzeczą, która tu jeszcze nie sięga: Multi-edit to jedyny widok, o którym pasek wyszukiwania nie wie.)

Tryb offline i instalacja

Lolly to PWA. Nadal działa offline na ekranach, które już otworzyłeś, a Aplikacja w Ustawienia → Dostępne offline pobiera resztę - zainstaluj ją z paska adresu przeglądarki (albo przez Add to Home Screen na telefonie), aby korzystać z niej jak z aplikacji, na pełnym ekranie. Aktualizuje się sama, kiedy wrócisz online.

O aktualizacjach: jeśli widok kiedykolwiek nie wczyta się zaraz po niej (pusty panel, "failed to fetch" w rogu), przeładuj stronę raz - aplikacja czysto przechodzi na nową wersję, a Twoja zapisana praca, sesje i marka pozostają nienaruszone; jedynie obraz, który dodałeś i nigdy nie zapisałeś, może wymagać ponownego dodania. Wszystko przechowuje na Twoim urządzeniu, nie na stronie.

Design i Darkroom potrafią zachować oryginalną precyzję obrazu dzięki edycji Wide colour / HDR, w tym w wideo Sekwencji. Próbki marki mogą nieść osobne wartości sRGB i P3. Zobacz Edycję szerokiego koloru i HDR, aby poznać opcje wyjścia i obecne ograniczenia.

Live pages that take the clicker

Select a Web page box and turn on Make interactive. Its focus step keeps the clicker in the deck while Up and Down control the highlighted page. Owner settings cover highlights, scroll stops, automatic movement and keyboard handover. See Live pages that take the clicker.