Eksportowanie i formaty

Jak wydobyć gotowy plik z narzędzia - wybór właściwego formatu, ustawienie rozmiaru wyjściowego i działanie poszczególnych opcji. Podobnie jak wszystko inne, eksport odbywa się na twoim urządzeniu; nic nie jest przesyłane.

Jak działa eksport

Podgląd jest plikiem. Podczas eksportu host renderuje to płótno do wybranego formatu i przekazuje ci plik do pobrania (albo umieszcza go w schowku). Narzędzie oferuje tylko formaty zadeklarowane przez jego autora, a selektor ukrywa te, których twoja przeglądarka nie potrafi wytworzyć (zobacz Wideo).

Plik może powstać na trzy sposoby. Większość narzędzi renderuje płótno do wybranego formatu. Formaty tekstowe i danych (HTML, MD, TXT, JSON, CSV, ICS, VCF) są zamiast tego generowane z treści narzędzia, a nie rasteryzowane z obrazu. Narzędzia prywatności (np. Strip Hidden Data) korzystają z trzeciej ścieżki: plik, który ty wybierzesz, jest przekształcany bajt po bajcie na urządzeniu i zwracany od razu - bez płótna, bez znaku wodnego i bez dodawania metadanych pochodzenia, bo to już jest twój własny plik.

Akcje dostępne w sterowaniu eksportem:

• Download - zapisz plik (akcja podstawowa).
• Copy - umieść obraz w schowku, aby wkleić go bezpośrednio w Slacku, e-mailu czy dokumencie. Tam, gdzie przeglądarka nie potrafi kopiować obrazów, zamiast tego pobiera plik i informuje o tym.
• Save - zachowaj bieżący projekt jako zapisaną sesję narzędzia w swojej bibliotece.
• Share - otwiera okno Share: kopiowalny link odtwarzający projekt, przełączniki uruchamiane przy wejściu (pełny ekran, panel eksportu, pobieranie lub kopiowanie po otwarciu) oraz opcjonalny Shortest link, który pakuje cały stan w kompaktowy token (zobacz Tryb URL).

(Autor narzędzia decyduje, które z nich się pojawiają; domyślny zestaw to Copy, Download i Save.)

signed by Lollyvector SVG2026-08-24Sprawdź samodzielnieGet the signed file51 paths~4.7k nodes125 groups1 image67 KBsigned by Lollyvector SVG2026-08-24Sprawdź samodzielnieGet the signed file51 paths~4.7k nodes125 groups1 image67 KB

Share otwiera się nad narzędziem, z gotowym już linkiem i przełącznikami uruchamianymi przy wejściu poniżej.

Renderowanie wielu naraz

Pojedynczy eksport to jeden plik, ale możesz wyrenderować wiele za jednym razem - każdy dostarczany jako jeden plik .zip:

• Projects → Render folder eksportuje każdą zapisaną sesję w folderze (i jego podfolderach) jako jeden zagnieżdżony zip; Render selection robi to samo dla dowolnego zaznaczenia wielu elementów; pojedyncza zapisana sesja renderuje się bezpośrednio do własnego pliku. Nie jest potrzebny Batch/Pro - zobacz Using Lolly → Projects.
• Batch (Pro) renderuje siatkę zestawów danych wejściowych - wszystkie warianty jednego szablonu naraz.

Zapisaną sesję można też ponownie udostępnić jako link do narzędzia z poziomu Projects (odtwarza on adres URL narzędzia na podstawie zapisanych danych wejściowych), więc link otwiera ją ponownie z dokładnie tymi samymi ustawieniami.

Wybór formatu

Nazwa pliku i selektor formatu znajdują się na górze panelu jako jedna para name.format, a selektor zawiera tylko formaty zadeklarowane przez autora tego narzędzia.

signed by Lollyvector SVG2026-08-24Sprawdź samodzielnieGet the signed file6 paths311 nodes6 groups1 image7 KBsigned by Lollyvector SVG2026-08-24Sprawdź samodzielnieGet the signed file6 paths311 nodes6 groups1 image7 KB

Pierwszy wiersz to najczęstszy przypadek. Wordmark złożony krojem twojej marki eksportuje się jako SVG, gdzie każda litera jest konturową ścieżką, a nie pikselem, więc pozostaje ostry zarówno w rozmiarze wizytówki, jak i oklejenia budynku - z tego samego pliku.

signed by Lollyvector SVG2026-08-24Sprawdź samodzielnieGet the signed file1 path130 nodes4 groups5 KBsigned by Lollyvector SVG2026-08-24Sprawdź samodzielnieGet the signed file1 path130 nodes4 groups5 KB

Rozmiar i jednostki druku

Domyślnie eksporty używają natywnego rozmiaru piksela narzędzia. Tam, gdzie narzędzie udostępnia wymiary, możesz ustawić szerokość × wysokość oraz jednostkę:

• px (domyślnie) - dokładne piksele.
• mm · cm · in · pt · pc - rozmiary fizyczne/druku. Przy jednostce fizycznej ustawiasz też DPI (domyślnie 300 dla druku); silnik konwertuje poprawnie w zależności od formatu - PDF staje się prawdziwą stroną w tym rozmiarze, raster renderuje się z odpowiednią liczbą pikseli dla danego DPI (i osadza rozdzielczość), SVG zachowuje jednostkę fizyczną z viewBoxem w px.

Aby uzyskać raster o wyższej rozdzielczości, wpisz większą szerokość/wysokość albo wybierz jednostkę fizyczną i zwiększ DPI (piksele = rozmiar × DPI). Nie ma jednoprzyciskowego przełącznika skali.

Przykład: szerokość 210, wysokość 297, jednostka mm → strona A4.

signed by Lollyvector SVG2026-08-24Sprawdź samodzielnieGet the signed file9 paths367 nodes16 groups1 image10 KBsigned by Lollyvector SVG2026-08-24Sprawdź samodzielnieGet the signed file9 paths367 nodes16 groups1 image10 KB

Klatki nieruchome z kompozycji czasowej

Kompozycja czasowa - etap Sequence Studio albo dowolny obszar roboczy sterowany osią czasu - jest rzeczą ruchomą, więc eksport statyczny musi odpowiedzieć na pytanie „który moment?”. Zasada jest taka, jakiej można się spodziewać: klatka w miejscu głowicy odtwarzania. Ustaw głowicę odtwarzania tam, gdzie chcesz mieć obraz, i eksportuj; to, co widzisz, jest tym, co otrzymasz.

Gdy chcesz więcej niż jeden moment, obok rozmiaru wyjściowego pojawia się pole Frames (tylko dla kompozycji czasowej i tylko dla formatu statycznego - PNG, JPG, WebP, SVG lub PDF). Zostaw je na 1, aby otrzymać klatkę z głowicy odtwarzania. Zwiększ je, a otrzymasz tyle klatek nieruchomych, próbkowanych w równych odstępach na przestrzeni całej sekwencji:

• Raster i SVG wracają jako jeden zip - <name>-01.png, -02.png i tak dalej.
• PDF wraca jako jeden dokument z taką liczbą stron.

Przydatne do storyboardu, arkusza miniatur, kontaktówki do przeglądu albo karuzeli social media wyciętej bezpośrednio z montażu wideo.

Próbkowanie odbywa się w punkcie środkowym każdego przedziału, a nie na jego krańcach, ponieważ pierwsza chwila sekwencji to często przejście wejściowe, które jeszcze się nie pojawiło, a ostatnia to stan po zakończeniu wszystkich klipów - próbkowanie krańcowe zmarnowałoby dwie z twoich klatek na niemal puste. Liczba jest ograniczona do 64 (kontaktówka jest po to, by człowiek mógł ją odczytać), a wszystko bezsensowne wpisane w to pole cofa się do 1 zamiast powodować niepowodzenie eksportu. Każda klatka jest zwykłą klatką nieruchomą, więc Content Credentials, imprint, jednostki fizyczne i DPI zachowują się dokładnie tak samo jak przy pojedynczym eksporcie.

Pole Frames to dziś sposób na uzyskanie arkusza. Silnik rezerwuje odpowiadający mu parametr URL cuts, ale żadna powłoka nie odczytuje go jeszcze z linku, więc udostępniony link zawsze otwiera się ponownie na klatce głowicy odtwarzania - zobacz Tryb URL.

Wielostronicowy PDF

Niektóre narzędzia budują wielostronicowy dokument PDF zamiast pojedynczej grafiki - okładkę, treść, która płynie na tyle stron, ile potrzebuje, i tylną stronę, wszystko w jednym pliku (zobacz narzędzie Multi-Page PDF). Każda strona jest prawdziwą stroną PDF o rozmiarze dopasowanym do jej ramki, więc czytniki i drukarki otrzymują prawdziwe strony, a nie jeden wysoki obraz.

• Strony z treści. Dodawaj bloki tekstu i obrazów; nowe strony powstają automatycznie w miarę zapełniania bloków, a każdy blok możesz wymusić na rozpoczęciu nowej strony.
• Prawdziwe rozmiary stron. Wybierz A4, US Letter lub A5 (pionowo - układ dwukolumnowy jest do niego zaprojektowany) - każda strona i wyeksportowany PDF renderują się dokładnie w tym rozmiarze.

Wielostronicowe PDF-y są dokumentami RGB i nie zawierają znaczników cięcia/spadu - te należą do jednostronicowej ścieżki Print PDF opisanej wyżej. Zawierają jednak te same metadane PDF/X-4 co każdy eksport PDF (ramki stron, XMP, identyfikator dokumentu, intencję wyjścia sRGB z osadzonym profilem) i oferują Content Credentials (poniżej) - w narzędziu Multi-Page PDF opcja jest domyślnie zaznaczona.

Tworzenie wielu rzeczy naraz

Lolly ma trzy odrębne sposoby pracy na dużą skalę, rozwiązujące różne zadania - edycja wsadowa jest pełnoprawną funkcją platformy, a nie czymś, co każde narzędzie wymyśla na nowo:

• Jeden projekt × tabela wierszy → jeden wielostronicowy dokument. Narzędzia z polem wejściowym table (jak Battlecards) automatycznie zamieniają każdy wiersz w stronę - wklej tabelę z arkusza kalkulacyjnego, otrzymaj PDF wielkości prezentacji. Twoim prawdziwym edytorem wsadowym pozostaje arkusz kalkulacyjny: popraw tam dziesięć wierszy, wklej ponownie. Samo narzędzie nigdy nie zarządza stronami.
• Jeden projekt × plik danych → wiele osobnych plików. Siatka wsadowa /pro przyjmuje plik CSV i renderuje jeden eksport na wiersz - identyfikatory imienne, certyfikaty, po jednym pliku każdy.
• Wiele różnych zasobów, edytowanych obok siebie. Multi-edit otwiera kilka zapisanych sesji w jednym widoku, umożliwiając skoordynowane poprawki w różnych projektach.

Zasada praktyczna: wiersze tego samego projektu, które powinny trafić do jednego dokumentu → narzędzie oparte na tabeli; wiersze, które muszą zostać dostarczone jako osobne pliki → /pro; różne projekty, wymagające tej samej poprawki → multi-edit. (Planowana opcja renderowania „combine media” połączy te dwa pierwsze przypadki - łącząc eksporty w tym samym formacie w jeden PDF, jeden film albo kontaktówkę do korekty.)

PowerPoint (PPTX)

signed by Lollyvector SVG2026-09-03Sprawdź samodzielnieGet the signed file33 paths~1.8k nodes37 groups29 KBsigned by Lollyvector SVG2026-09-03Sprawdź samodzielnieGet the signed file33 paths~1.8k nodes37 groups29 KB

Narzędzia wielostronicowe i do układów (Carousel, Doc Studio, Multi-Page PDF, narzędzia do wykresów oraz jednopłócienne narzędzia kart/układów) mogą eksportować prezentację PowerPoint - jeden slajd na stronę. Nie chodzi o zrzut ekranu piksel w piksel; chodzi o przekazanie współpracownikowi prezentacji, którą naprawdę może edytować i z której może wyodrębniać zasoby. Dlatego każda strona jest rozkładana na natywne obiekty:

• Tekst staje się prawdziwymi, edytowalnymi polami tekstowymi PowerPoint - z rozmiarem czcionki, kolorem, grubością, kursywą i wyrównaniem z układu - dzięki czemu możesz poprawić literówkę lub zmienić styl w PowerPoincie.
• Wektory (logotypy, ikony, znak SUSE) są osadzane jako prawdziwe obrazy SVG - pozostają ostre w każdym rozmiarze, a PowerPoint może na nich nawet wykonać Convert to Shape.
• Obrazy trafiają w natywnej rozdzielczości jako własne, wyodrębnialne obrazki (baner przycięty w trybie cover zachowuje pełny obraz pod przycięciem, więc możesz go przekadrować), z wiernie zapieczonym każdym efektem na obrazie (filtry, tryby mieszania).
• Tła, obramowania i linie stają się prawdziwymi kształtami prostokąt/linia.

Układ jest celowo przybliżony - celem jest wierna, wielokrotnego użytku treść, a nie zablokowany zrzut ekranu. Wszystko, czego walker nie potrafi wyrazić natywnie (złożony obszar z filtrem lub maską), jest osadzane jako obraz, żeby nic nie zostało utracone. Prezentacja ma jeden rozmiar slajdu, pobrany z pierwszej strony.

PowerPoint to także sposób na wejście - format działa w obie strony. Deck Builder otwiera istniejący plik .pptx jako edytowalne slajdy, dopasowane do Twojej marki, a narzędzie Rebrand a Deck przestylowuje prezentację w miejscu - paletę motywu, zakodowane na sztywno kolory i czcionki - nie dotykając wykresów, SmartArt ani animacji, i zwraca plik .pptx. Zobacz Importowanie projektu → Talie i dokumenty.

DXF (pliki do cięcia)

signed by Lollyvector SVG2026-09-03Sprawdź samodzielnieGet the signed file42 paths~1.6k nodes47 groups1 image30 KBsigned by Lollyvector SVG2026-09-03Sprawdź samodzielnieGet the signed file42 paths~1.6k nodes47 groups1 image30 KB

Narzędzia wektorowe (Brand Lockup, QR Code, Street Map, Wayfinding Signage, Pose Geeko, warianty logo, Diagram Builder) mogą eksportować do DXF - formatu wymiany AutoCAD R12, który odczytują plotery laserowe, plotery winylowe i oprogramowanie CNC/CAD. Geometria jest zapisywana jako ścieżki konturu w milimetrach (krzywe spłaszczone z dużą dokładnością), tekst jest zamieniany na ścieżki konturowe, a kolor jest mapowany na najbliższy indeks kolorów AutoCAD (który zwykle steruje narzędziem/operacją na ploterze tnącym). DXF to wyłącznie grafika liniowa - obszar fotograficzny lub filtrowany nie ma formy ścieżki cięcia i zostaje pominięty (Lolly ostrzega), więc gdy trzeba zachować treść rastrową, użyj SVG/PDF.

Street Map to najbardziej oczywisty przypadek: cały projekt to już same kontury, więc każda droga i każdy kanał stają się ścieżką do cięcia i nic nie trzeba pomijać.

signed by Lollyvector SVG2026-08-24Sprawdź samodzielnieGet the signed file7 paths~35k nodes7 groups431 KB

Animowany SVG

signed by Lollyvector SVG2026-09-03Sprawdź samodzielnieGet the signed file36 paths~1.6k nodes47 groups1 image31 KBsigned by Lollyvector SVG2026-09-03Sprawdź samodzielnieGet the signed file36 paths~1.6k nodes47 groups1 image31 KB

Narzędzia animacji (Animated Ad, Lottie Ad) mogą eksportować Animowany SVG - samodzielną animację wektorową. W przeciwieństwie do GIF/APNG/WebP (które próbkują każdą klatkę do pikseli), animowany SVG układa migawki wektorowe z osadzonymi klatkami kluczowymi CSS, dzięki czemu skaluje się do dowolnego rozmiaru bez kodeka i bez zewnętrznego środowiska uruchomieniowego - zapętla się w karcie przeglądarki lub w <img>. Tekst pozostaje zamieniony na ścieżki konturowe, więc renderuje się wszędzie. Współdzieli z formatami animowanymi ustawienia Duration / liczby klatek na sekundę, i (będąc cięższy na klatkę niż bitmapa) używa niższej domyślnej liczby klatek.

Przezroczystość

Narzędzia, które to obsługują, oferują przełącznik przezroczystego tła (np. No BG). Przezroczystość zachowują PNG, WebP, AVIF, SVG (statyczny i animowany), APNG oraz Animated WebP. JPG i PDF są zawsze nieprzezroczyste, a TIFF spłaszcza na biało (na czarno w ścieżce HDR - patrz niżej).

Przestrzenie barw

Dwie różne kwestie, warto je rozdzielać: w jakich przestrzeniach barw Lolly potrafi czytać i myśleć, oraz w jakich zapisuje.

Odczyt. Wszędzie tam, gdzie zapisany jest kolor - w arkuszu stylów narzędzia, w wypełnieniu zaimportowanego SVG, w wartości tokenu projektowego, w cieniu lub gradiencie wewnątrz skrótu CSS - Lolly odczytuje pełne słownictwo CSS Color 4: #hex, rgb(), hsl(), hwb(), lab(), lch(), oklab(), oklch(), nazwane kolory CSS oraz color() w predefiniowanych przestrzeniach - srgb, srgb-linear, display-p3, a98-rgb, prophoto-rgb, rec2020, xyz-d50, xyz-d65 - w tym składowe zapisane jako słowo kluczowe none. Jeden parser robi to dla całej platformy, więc przeglądarka i każdy walker eksportu zgadzają się co do znaczenia zapisu koloru.

To ważniejsze, niż się wydaje, bo przeglądarka rozwiązuje nowoczesny CSS do nowoczesnego CSS. Zapisz color-mix(in oklab, …), a Chrome obliczy oklab(…); użyj tokenu marki zapisanego jako oklch(), a to jest dosłowna wartość, którą widzi walker eksportu. Kolory w tych formach są odczytywane poprawnie, a nie pomijane - a właśnie to robił walker, który rozumiał tylko rgb(): eksportował tekst w kolorze marki jako czarny, tracił zabarwione panele i linie tabel oraz odczytywał oklch(0.7 0.1 200) 0px 2px 4px jako przesunięcie cienia o 0.7 na 0.1.

Sposób myślenia. Matematyka koloru działa percepcyjnie, a nie na surowych kanałach. Wyprowadzanie palety, rampy, harmonie i kontrast działają w przestrzeni OKLCH/OKLab, a kolor spoza gamutu jest sprowadzany w zakres przez własny algorytm mapowania gamutu CSS Color 4 - redukcję chromy z kontrolą odległości percepcyjnej - a nie przez przycinanie kanałów, więc żywy kolor osiada na najbliższym kolorze, który faktycznie zaakceptowałbyś, zamiast na spłaszczonym. Gradienty interpolują w wybranej przez Ciebie przestrzeni (domyślnie OKLab, albo oklch, lab, lch, srgb, srgb-linear, hsl, z kierunkiem przejścia odcienia dla tych biegunowych), a mieszanie jest premultiplikowane, więc przejście do przezroczystości zachowuje właściwy kolor zamiast ciemnieć w stronę czerni po drodze. Jeden interpolator obsługuje zarówno podgląd, jak i chodniki eksportu - to właśnie to powstrzymało gradient stożkowy przed mieszaniem się w jeden sposób na ekranie i w inny w wyeksportowanym pliku.

Zapis. Wynik jest celowo węższy niż wejście, ponieważ plik musi być czytelny dla tego, co go otwiera, a przestrzeń jest deklarowana na wyjściu tylko wtedy, gdy liczby zostały do niej rzeczywiście przeliczone. Formaty ekranowe i internetowe są zapisywane jako sRGB i tak oznaczane; formaty drukowe są zapisywane jako CMYK względem nazwanego warunku druku (poniżej); a ścieżka HDR to Rec.2100 PQ (powyżej). Kolor o szerokim gamucie, który trafia do eksportu, jest mapowany do sRGB, a nie błędnie oznaczany - przeniesienie color(display-p3 …) bezpośrednio do pliku wektorowego jest planowanym rozszerzeniem, a nie czymś, co dzisiejsze eksporty deklarują. Gradient stworzony w OKLab jest na wyjściu zapiekany do zwykłych przystanków sRGB, z dodatkowymi przystankami wstawianymi tylko tam, gdzie sRGB widocznie odbiegałby od krzywej percepcyjnej, ponieważ SVG <linearGradient> i osiowe cieniowanie PDF nie mają ustawienia przestrzeni interpolacji, które przeniosłoby ten zamysł. Jedna autorska wartość, trzy renderery, żadnego rozjazdu.

Profile barw

Aby kolory odwzorowywały się wiernie w aplikacjach zarządzających kolorem (drukarniach, Photoshopie, przeglądarkach), eksporty są oznaczane profilem barw:

• PNG / JPG zawierają osadzony profil ICC sRGB - przestrzeń barw, w której podgląd jest faktycznie renderowany - więc nic nie trzeba zgadywać. (Tylko oznaczenie; piksele nie są ponownie kodowane.)
• PDF do druku (CMYK) deklaruje docelowy warunek druku w swoim OutputIntent (domyślnie Coated FOGRA39), informując RIP/drukarnię, jak mają być odczytywane jej farby CMYK. Próbki koloru marki ze zmierzonymi wartościami farb są przeliczane dokładnie; pozostałe kolory używają standardowej konwersji urządzeniowej. Ta deklaracja to nazwa: żaden profil CMYK nie jest dołączony do Lolly, a PDF/X-4 wymaga osadzonego profilu, więc nazwany warunek zapisuje intencję wyjścia bez twierdzenia o zgodności z PDF/X-4. Wczytaj własny profil CMYK i wybierz jego wiersz Embed w ustawieniu Colour profile, a zostanie on osadzony jako DestOutputProfile pliku - i wtedy PDF może być naprawdę PDF/X-4, i deklaruje to, ilekroć reszta pliku na to pozwala. Trzy rzeczy wstrzymują tę deklarację, zachowując przy tym output intent (RIP nadal go potrzebuje): grafika RGB, której przebieg CMYK nie zdołał przeliczyć, tekst z podpisem marginesu prov (rysowany standardową czcionką, która nie jest osadzana, a X-4 nie robi dla tego wyjątku) oraz hasło Strong, ponieważ X-4 zabrania szyfrowania. Deklarowany warunek jest wtedy odczytywany z tego profilu: zarejestrowana nazwa tam, gdzie profil taką udowadnia, Custom pod własną nazwą profilu tam, gdzie nie - dzięki czemu plik nigdy nie może nazywać jednego warunku druku, niosąc pomiary innego.
• TIFF do druku (CMYK) zapisuje nieoznaczone piksele DeviceCMYK i zapisuje ten sam warunek druku jako pochodzenie w metadanych TIFF (ImageDescription), zamiast osadzać profil. To samo ustawienie Colour profile steruje obydwoma formatami CMYK - TIFF w ogóle nie może osadzić profilu druku, więc wiersz Embed zapisuje tam wyłącznie nazwę tego profilu i nic więcej.
• TIFF (RGB) to zwykły, nieskompresowany odpowiednik sRGB - bezstratny raster w wybranym DPI do archiwizacji lub do wymiany z edytorem w obie strony, z pochodzeniem zapisanym w tych samych metadanych TIFF. Wszelka przezroczystość jest spłaszczana na biało (ten profil nie niesie kanału alfa). Podobnie jak TIFF CMYK, jest dostępny tylko na komputerze, bo przeglądarki nie potrafią wyświetlić podglądu TIFF, a pobieranie na urządzeniu mobilnym kończy się ślepym zaułkiem.
• SVG, EMF, EPS i DXF to wektory niezależne od rozdzielczości i profilu, bez osadzonego profilu - kolory SVG to zwykłe sRGB, EMF i EPS używają urządzeniowego RGB (a EPS (CMYK) zapisuje naiwny DeviceCMYK), a DXF niesie najbliższy AutoCAD Color Index. (SVG, EPS i DXF, podobnie jak PDF, zamieniają każdy tekst na wektorowe ścieżki konturowe, więc wynik renderuje się nawet tam, gdzie czcionka nie jest zainstalowana. EMF natomiast domyślnie zachowuje tekst NA ŻYWO - prawdziwe zapisy tekstu metaplikowego, które pozostają zaznaczalne i edytowalne w Office i Google Slides, przechodząc na ścieżki konturowe tylko dla fragmentów, których format nie potrafi wyrazić; opcja "Outline fonts" w panelu eksportu wymusza ścieżki wszędzie.) SVG odtwarza też CSS box-shadow z HTML-a - każdy cień zewnętrzny jest rysowany za polem, z przesunięciem/rozpiętością i rozmyciem gaussowskim dopasowanym do przeglądarki, a cienie wewnętrzne są rysowane wewnątrz w ten sam sposób.

To dzieje się automatycznie - nie ma tu żadnego ustawienia do majstrowania. Miniatury i podglądy pomijają tag, żeby pozostać małe. Jeden profil jest wyborem, bo zmienia piksele, a nie tylko je oznacza - zobacz HDR poniżej.

HDR (jasne kolory)

Zwykłe eksporty są w sRGB: biel jest bielą, a nasycony kolor marki jest tak jasny, jak normalna biel ekranu. Na ekranie obsługującym HDR jest ponad to dużo dodatkowej przestrzeni jasności, a karta HDR w panelu eksportu z niej korzysta - kolory Twojej marki i biały tekst są podbijane w stronę szczytowej jasności, więc naprawdę świecą, podczas gdy ciemne obszary pozostają ciemne i nadają blaskowi kontrast.

signed by Lollyvector SVG2026-08-24Sprawdź samodzielnieGet the signed file15 paths897 nodes29 groups1 image17 KBsigned by Lollyvector SVG2026-08-24Sprawdź samodzielnieGet the signed file15 paths897 nodes29 groups1 image17 KB

• Formaty. Formaty rastrowe mające miejsce na przeniesienie sygnału: PNG, JPG, AVIF i TIFF. (Nie WebP - jest 8-bitowy, bez działającej ścieżki dekodowania HDR, więc PQ w WebP po prostu wyglądałby na ciemny. Wektory i PDF w ogóle nie mają modelu HDR.)
• Domyślnie wyłączone, w przeciwieństwie do oznaczania kolorem - zmienia piksele, więc jest opt-in. Zaznacz kartę albo przekaż hdr=1 w linku udostępniania.
• Co jest faktycznie zapisywane. Piksele są ponownie kodowane do Rec.2100 PQ - podstawowe barwy BT.2020 z krzywą transferu SMPTE ST 2084 (PQ) - a kontener niesie odpowiedni sygnał, żeby aplikacja zarządzająca kolorem wiedziała, jak je odczytać: wygenerowany profil ICC v4 z tagiem cicp (JPG, TIFF), fragment cICP (PNG) lub przepisany box colr (AVIF). Podbicie jest bramkowane jasnością percepcyjną (OKLab), więc kolory od średnich w górę biją w szczyt, a ciemne są łagodzone, a nie prześwietlane, i zachowuje odcień - zielony marki staje się jaśniejszy, a nie mięsny.
• Pokrętła. Cztery, odsłaniane po włączeniu karty: White (sufit szczytowej jasności, 400-2000 nitów), Reach (jak daleko w dół tonów sięga blask), Dark lift (o ile rozjaśniają się cienie - 0 zachowuje je ciemnymi) i Focus (ile bogactwa koloru zachowuje podbicie). Jadą w tym samym parametrze co zwarta, dostrojona wartość - hdr=1600-60-0-50 to White 1600, Reach 60, Dark lift 0, Focus 50 - więc dostrojony wygląd da się odtworzyć z linku.
• Gdzie to zobaczysz. W przeglądarkach zarządzających kolorem na ekranie HDR: Preview / Quick Look / Safari na urządzeniach Apple, Chrome na monitorze HDR. Na zwykłym ekranie SDR plik nadal wygląda jak zwykły obraz.
• Zanim to opublikujesz. Wiele platform przekodowuje to, co przesyłasz, i usuwa sygnał HDR - sieci społecznościowe, komunikatory, niektóre CMS-y - co może sprawić, że obraz wygląda na ciemny lub wyblakły. Używaj HDR tam, gdzie kontrolujesz miejsce docelowe (strona, którą budujesz, ściana wideo, prezentacja na jasnym panelu), a nie jako domyślnej opcji do wszystkiego.
• Przezroczystość. PNG i AVIF zachowują kanał alfa; JPG jest zawsze nieprzezroczysty. Ścieżka TIFF spłaszcza na czarno, a nie na biało jak ścieżka SDR - w PQ biel to kod 10 000 nitów, więc spłaszczenie na nią otoczyłoby każdą krawędź oślepiającą poświatą.

Wideo

Narzędzia animacji eksportują ruch jako MP4, WebM lub GIF - a tam, gdzie to oferowane, także APNG, Animated WebP lub wektorowy Animowany SVG (powyżej). To, który kontener wideo zobaczysz, zależy od Twojej przeglądarki - selektor pokazuje tylko to, co faktycznie potrafi nagrać:

GIF działa wszędzie (świetny do czatu/e-maila; większy i o mniejszej liczbie kolorów niż wideo). Narzędzia animacji udostępniają też Wait (sekundy na ustabilizowanie animacji przed nagraniem) i Duration (długość klipu).

Udostępniony link ?format=…, który żąda kontenera, którego Twoja przeglądarka nie potrafi nagrać, płynnie przechodzi na inny i odpowiednio nazywa plik.

Dźwięk. Eksporty wideo nie są nieme. Narzędzie może podłożyć podkład muzyczny pod klip - zasób audio z katalogu, zapętlony lub przycięty do długości klipu, z narastaniem/wyciszaniem, głośnością i automatycznym duckingiem pod własnym dźwiękiem materiału - a narzędzia nagrywające przenoszą na żywo dźwięk swojego materiału wprost do pliku. MP4 i WebM zachowują zmiksowaną ścieżkę; GIF i animowane formaty obrazu (APNG, Animated WebP, Animowany SVG) są nieme z natury.

Dźwięk

Niektóre narzędzia eksportują dźwięk samodzielnie, nie tylko jako ścieżkę wideo. Voice Recorder rejestruje nagranie z mikrofonu z miernikiem poziomu na żywo i delikatnym wskazywaniem, a następnie zapisuje je jako MP3 (domyślnie, przekodowany w Twojej przeglądarce) lub w natywnym kontenerze - M4A (AAC), OGG lub WebM (Opus), zależnie od tego, co nagrała Twoja przeglądarka. Podobnie jak wszystko inne, kodowanie odbywa się na Twoim urządzeniu - nic nie jest przesyłane.

Dźwięk, który wprowadzasz sam, jest równie zróżnicowany. Selektor zasobów akceptuje MP3, WAV, OGG/Opus, M4A/AAC i FLAC (zachowywane bajt w bajt i dekodowane na urządzeniu), MIDI (.mid - przy imporcie konwertowany na niewielką ścieżkę syntezatora na urządzeniu) oraz moduły trackerowe - MOD, XM, IT, S3M, STM, MTM (dekodowane na urządzeniu przez dołączony odtwarzacz, zaledwie kilka kilobajtów danych utworu). Każdy z nich może stać się podkładem muzycznym pod eksportem wideo albo grać w ambientowym odtwarzaczu Neurospicy Mode.

Dźwięk jest częścią poniższego potoku format= / --export=: wav, mp3, m4a i opus to zwykłe identyfikatory formatów, więc eksport samego dźwięku jest tak samo łatwy do udostępnienia i skryptowania jak PNG. To, co wychodzi, to sam dźwięk, bez obrazu.

Pochodzenie i znak wodny

Tam, gdzie format to obsługuje, eksporty niosą metadane pochodzenia - oprogramowanie, źródło, nazwę narzędzia i linię autorstwa z Twojego profilu - osadzone natywnie (PNG iTXt, JPEG EXIF, PDF info, SVG <metadata>, komentarz GIF). To wyłącznie autorstwo; nic nie jest przesyłane. Narzędzia eksperymentalne dodatkowo odciskają widoczny znak wodny, nakładany przez host, więc nie da się go usunąć przez edycję narzędzia.

Lolly Imprint. Eksporty rastrowe niosą też własny niewidzialny znak wodny w pikselach Lolly - Lolly Imprint - domyślnie włączony, tak jak Content Credentials. Podczas gdy poświadczenie i metadane pochodzenia podróżują obok pikseli i giną przy ponownym zapisie, zrzucie ekranu czy usunięciu metadanych, Imprint żyje w pikselach i przetrwa ponowną kompresję - więc kopię obrazu można później nadal rozpoznać jako stworzoną w Lolly. To trwała wskazówka, nie kryptograficzna gwarancja, i jest wyłącznie obecnością (nie niesie żadnych danych osobowych). Jeździ w PNG, JPG, WebP, AVIF, TIFF i BMP, oraz w rastrach renderowanych przez Lolly, złożonych w PDF lub PPTX - nigdy w obrazie, który osadziłeś Ty, tylko w tym, co Lolly sama renderuje. Odznacz kartę Lolly Imprint w panelu eksportu, żeby go pominąć, albo przekaż imprint=0 w linku udostępniania. (Przetrwanie w AVIF przy ponownym kodowaniu nie jest jeszcze skalibrowane; wykrywanie w PDF/PPTX obejmuje osadzone rastry Lolly.) /verify wykrywa go na urządzeniu - zobacz Tożsamość Content Credentials.

Trwałe poświadczenie. Obok Imprint znajduje się drugi, cięższy znak: Durable credential, który używa modelu neuronowego działającego na urządzeniu (format TrustMark), żeby zapisać identyfikator Lolly w pikselach, tak by powiązanie "stworzone w Lolly" przetrwało usunięcie metadanych, ponowne kodowanie i ponowny odczyt zarówno przez narzędzia rozumiejące TrustMark, jak i przez samą Lolly. Jest domyślnie wyłączone - w przeciwieństwie do czysto JavaScriptowego Imprint kosztuje przebieg neuronowy na każdy eksport plus jednorazowe pobranie modelu, więc to celowy opt-in, a nie cicha danina. Tylko raster (PNG, JPG, WebP, AVIF, TIFF), zaznaczane w panelu eksportu albo przekazywane jako durable=1 w linku udostępniania. W aplikacjach desktopowej i mobilnej karta jest całkowicie ukryta, zamiast pokazywana jako nic nierobiąca, bo nie ma skąd offline pobrać modelu.

Content protection. W panelu eksportu Password protect, C2PA Credentials, Lolly Imprint i Durable credential łączą się w jedną zwiniętą, świadomą formatu grupę Content protection, dzięki czemu opcje pochodzenia i ochrony pliku żyją w jednym miejscu - grupa pokazuje tylko karty pasujące do wybranego formatu i chowa się całkowicie, gdy żadna nie pasuje. Znaki drukarskie celowo nie są w tej grupie: to geometria produkcji drukarskiej, a nie ochrona, więc Print marks & bleed - miara spadu w milimetrach plus Crop, Registration, Bleed, Colour bars i Stamp details - zachowuje własną kartę najwyższego poziomu na formatach drukowych.

signed by Lollyvector SVG2026-08-24Sprawdź samodzielnieGet the signed file21 paths~1.5k nodes35 groups3 images24 KBsigned by Lollyvector SVG2026-08-24Sprawdź samodzielnieGet the signed file21 paths~1.5k nodes35 groups3 images24 KB

Zanim wyeksportujesz (print preflight). Włącz Print preflight (export-preflight) we flagach funkcji swojego profilu - jest domyślnie wyłączony, więc osoba eksportująca PNG do wiadomości na czacie nigdy nie zostaje zaskoczona ustaleniami przedprzygotowania do druku, a płaszczyzna sterowania wdrożenia (lolly.work) może domyślnie włączyć go swoim członkom - i karta Before you export pojawia się u dołu panelu, tuż nad przyciskami, ilekroć reguły druku mają coś prawdziwego do powiedzenia o zleceniu: format, rozmiar i spad, potem obszary przycięcia i spadu, pokrycie farbą, liczby płyt i liczbę stron, z werdyktem obok nagłówka. Znajduje się pod każdym ustawieniem, bo jest stwierdzeniem o tych ustawieniach, a nie kolejnym z nich - i nigdy nie blokuje eksportu. Mówi Ci, co za chwilę zobaczy drukarnia.

Koszt, wyliczony z Twojego cennika. Poniżej preflightu - na samym końcu, wciąż nad przyciskami - znajduje się karta, która zamienia te same liczby na pieniądze, i to zawsze tylko z cen, które ktoś jej podał. Odczytuje wszystko, co policzył przebieg preflightu, niezależnie od tego, czy sama karta preflightu jest włączona, i wymaga, żeby prawdziwe były dwie rzeczy: zlecenie ma coś, co cennik w ogóle potrafi wycenić (płyty, arkusze, powierzchnię, strony, wiersze wariantów lub pliki wyjściowe - więc zwykły PNG z logo nigdy jej nie pokazuje), oraz obecny jest cennik. Cennik to lista cen w formacie JSON od Twojej drukarni. Domyślna kompilacja nie zawiera żadnego i nie ma w aplikacji sposobu, by go wczytać: pojawia się albo jako zasób katalogowy dostarczony przez wdrożenie, albo przez opcjonalne rozszerzenie cennika włączane przez self-hostera lub płaszczyznę sterowania. Bez cennika nic się nie pokazuje - ani monit, ani pusta tabela.

Reguła, wokół której zbudowana jest cała ta funkcja, brzmi: nigdy nie zmyśla pieniędzy. Każda liczba to stawka, którą podałeś, razy ilość policzona przez Lolly - 4 plate × €35.00 - a suma podaje swoje źródło w tym samym zdaniu co liczba: wystawcę wskazanego przez cennik oraz datę, z której - jak twierdzi cennik - pochodzą jego stawki. Nie ma domyślnej waluty, żadnego symbolu zastępczego ani zera stojącego za brakującą ceną. To, co plik mówi o sobie samym, zostaje mową zależną: "Plik podaje: … Lolly tego nie zweryfikowała".

A kiedy nie może policzyć uczciwie, robocza tabela znika, zamiast degradować się do wyszarzonej lub uzupełnionej na siłę liczby:

• Pozycje, których cennik nie wycenia, oznaczają brak sumy w ogóle - jest tylko nagłówek mówiący, ile z nich jest niewycenionych. Cząstkowa suma nie jest mniejszą odpowiedzią, jest błędną.
• Ilość będąca sufitem, a nie dokładną liczbą, niesie "up to" aż do sumy częściowej, więc granica nigdy nie jest wybielana do postaci płaskiej liczby.
• Stawki po dacie ważności pokazują tylko liczby, dopóki nie naciśniesz Use these rates anyway - a wtedy data wygaśnięcia jedzie razem z liczbą, więc przeterminowanej sumy nie da się odczytać jako aktualnej.
• Otwarte przez link, pieniądze pozostają ukryte, dopóki nie poprosisz o nie na tym urządzeniu. Ani karta, ani to odsłonięcie nigdy nie podróżują w adresie URL - z tego samego powodu CLI przyjmuje --rate-card=<file.json> jako flagę pliku lokalnego, a nigdy jako parametr linku.

Karta to interfejs, nigdy treść: jest usuwana z każdego etapu eksportu, więc nie może przesunąć ani jednego piksela pliku, który pobierasz. I to arytmetyka, nie wycena - wycenę może dać Ci tylko Twoja drukarnia.

Renderowanie złożone. Gdy narzędzie osadza wynik innego narzędzia (np. Event Name Badge osadzający QR Code), zagnieżdżony render jest wstawiany bezpośrednio w eksport nadrzędny - pozostaje prawdziwym wektorem w SVG i PDF, a w PNG/JPG/WebP rasteryzuje się ostro. Osadzony element podrzędny jest pośrednikiem: nie dostaje żadnego znaku wodnego ani żadnego własnego pochodzenia; ma je tylko gotowy zasób nadrzędny. (Kompozycja obejmuje SVG i formaty rastrowe; HTML/MD/TXT nie można komponować.)

Ochrona hasłem

Dwa niezależne rodzaje blokady, obie całkowicie na urządzeniu.

Hasło otwarcia PDF - karta Password protect w panelu eksportu oferuje dwa poziomy:

signed by Lollyvector SVG2026-08-24Sprawdź samodzielnieGet the signed file11 paths~4.4k nodes11 groups1 image51 KBsigned by Lollyvector SVG2026-08-24Sprawdź samodzielnieGet the signed file11 paths~4.4k nodes11 groups1 image51 KB

• Standard - podstawowa blokada 40-bitowa (RC4). Otwiera się w dowolnej aplikacji PDF i - jako lekki środek odstraszający, a nie prawdziwa ochrona - może być przesyłana w linku udostępniania (jawnym tekstem, celowo). Tylko RGB pdf.
• Strong - AES-256 (PDF 2.0). Hasło wpisuje się przy eksporcie i nigdy nie trafia do linku; otwiera się tylko w nowszych aplikacjach PDF (Acrobat / Preview od ok. 2018), a starsze aplikacje mogą zgłosić uszkodzenie pliku. Strong dotyczy też PDF-ów Print / CMYK oraz każdego PDF-u w zbiorczym zipie (okno potwierdzenia zbiorczego eksportu zbiera hasło). Ponieważ PDF/X-4 zabrania szyfrowania, zablokowany trybem Strong PDF Print zachowuje CMYK, znaczniki i output intent, ale traci deklarację zgodności PDF/X-4.

Żaden z poziomów nie jest kompatybilny z Content Credentials (zaszyfrowany PDF nie może otrzymać poświadczenia).

Zablokowane pobrania (cały zip + ochrona wielowarstwowa) - eksport ZIP (format ZIP w panelu eksportu, który łączy kilka formatów narzędzia), pobranie folderu (Projekty → Pobierz) lub siatka zbiorcza mogą zablokować cały zip jednym hasłem, na dwóch poziomach:

• Standard - tradycyjny ZipCrypto: otwiera się w dowolnym narzędziu do rozpakowywania, w tym we wbudowanym rozpakowywaniu Eksploratora Windows, ale jest słaby (środek odstraszający). Jego hasło może być przesyłane w linku udostępniania ?password=.
• Strong - AES-256 (WinZip AE-2): silny, ale nie otwiera się we wbudowanym rozpakowywaniu Eksploratora Windows - odbiorca potrzebuje 7-Zip / WinZip / Keka / macOS. Wpisywane przy eksporcie, nigdy nie trafia do linku.

Ta sama karta Password protect w panelu eksportu obsługuje blokady zarówno PDF, jak i ZIP, zmieniając treść w zależności od wybranego formatu. Jedno hasło chroni wszystkie elementy - obrazy, SVG, wszystko, łącznie z PDF-ami (tylko kontener zip może chronić pliki inne niż PDF, które nie mają własnej blokady). To też ochrona wielowarstwowa: każdy PDF w środku jest dodatkowo indywidualnie zablokowany AES-256 tym samym hasłem, więc PDF pozostaje zablokowany nawet po rozpakowaniu zipa. Monit pojawia się przy rozpoczęciu pobierania; puste hasło oznacza brak blokady.

Linki udostępniania chronione hasłem - każdy link udostępniania można zaszyfrować, tak aby jego otwarcie wymagało od odbiorcy podania hasła. Cały stan linku jest szyfrowany AES-256 kluczem wyprowadzonym z hasła (PBKDF2); przesyłany jest tylko szyfrogram, więc hasło nigdy nie znajduje się w linku, a odszyfrowanie odbywa się w przeglądarce odbiorcy - serwer obsługujący link widzi w adresie URL tylko szyfrogram, nigdy hasła ani odszyfrowanego projektu. Włącz to w oknie Share. Zaszyfrowany link można wyłącznie otworzyć w Lolly (nie da się go osadzić jako obraz, bo ta ścieżka nie może wyświetlić monitu). Zobacz URL Mode → Encrypted links.

Content Credentials (C2PA)

Eksporty mogą nieść Content Credentials - podpisany manifest C2PA osadzony w pliku, który w sposób odporny na manipulację odnotowuje, że plik powstał w Lolly i nie został od tego czasu zmieniony. To wersja standardowa metadanych pochodzenia opisanych wyżej: kryptograficzne oświadczenie (co utworzyło plik, kiedy, przez kogo i gdzie) powiązane z hashem bajtów pliku, dzięki czemu każda późniejsza edycja jest wykrywalna przez przeglądarkę obsługującą C2PA. Standard jest rozwijany przez Content Authenticity Initiative (Adobe, BBC, Microsoft, Nikon i inni), więc te same poświadczenia, które zapisuje Lolly, są przyjmowane przez aparaty, redakcje i pakiety kreatywne.

signed by Lollyvector SVG2026-08-24Sprawdź samodzielnieGet the signed file8 paths652 nodes14 groups2 images13 KBsigned by Lollyvector SVG2026-08-24Sprawdź samodzielnieGet the signed file8 paths652 nodes14 groups2 images13 KB

• Formaty. Każdy kontener z osadzeniem C2PA: PDF (RGB i Print), PNG / Animated PNG, JPG, GIF, SVG, TIFF (RGB i Print), WebP (statyczny i animowany), AVIF, MP4, WebM oraz kontenery audio MP3, WAV, M4A i OGG/Opus - dzięki temu nagrany lub zsyntetyzowany klip głosowy niesie takie samo poświadczenie jak obraz. Paczka ZIP stempluje osobno każdy obsługiwany element, co jest też sposobem, w jaki poświadczenie otrzymuje Animated SVG (pod spodem to zwykły dokument SVG; bezpośredni eksport Animated SVG nie ma własnej karty). MP4, AVIF i M4A używają wiązania BMFF ze specyfikacji, a MP3 mapowania ID3v2, więc c2patool i inne przeglądarki obsługujące C2PA je weryfikują; WebM i OGG/Opus nie mają jeszcze ustandaryzowanego mapowania C2PA, więc Lolly przenosi manifest odpowiednio jako załącznik Matroska i pole OpusTags, co sprawdza własny weryfikator Lolly (i CLI). (ico, eps, emf, dxf, bmp, pptx, formaty Office oraz formaty tekstowe/danych nie mają kontenera C2PA.)
• Domyślnie włączone. Karta C2PA Credentials w panelu eksportu jest domyślnie zaznaczona dla niemal każdego narzędzia - odznacz ją, by pominąć poświadczenie w pojedynczym eksporcie (albo przekaż c2pa=off w linku udostępniania). Narzędzie może całkowicie z tego zrezygnować w swoim manifeście.
• Co jest zapisywane. Narzędzie i aplikacja, które utworzyły plik, czas podpisania, powierzchnia eksportu (rodzina silnika przeglądarki + rodzina systemu operacyjnego - celowo ogólne, nigdy odcisk palca urządzenia) oraz - tylko gdy włączona jest opcja Profile → Use my details - twoje imię, nazwisko i e-mail jako autora pracy.
• Co widzą odbiorcy. Narzędzia do sprawdzania Content Credentials (aplikacje Adobe, c2patool, contentcredentials.org/verify) odczytają manifest i pokażą oświadczenie. Ponieważ Lolly podpisuje kluczem wygenerowanym na twoim urządzeniu - a nie certyfikatem z listy zaufania - przeglądarki zgłaszają je jako poświadczenie niezweryfikowane. Struktura i odporność na manipulację są prawdziwe; po prostu tożsamość podpisującego nie jest poręczona przez żaden urząd. Aby to zmienić, możesz zarejestrować zweryfikowaną tożsamość (Profile → Content Credentials): krótkotrwały certyfikat z Lolly CA wiąże twój e-mail z twoimi eksportami, podczas gdy klucz podpisujący nadal nigdy nie opuszcza twojego urządzenia - zobacz Content Credentials Identity.
• Sprawdzanie pliku. Lolly weryfikuje też własne poświadczenia: upuść dowolny plik na /verify (albo uruchom lolly validate <file> w CLI), aby otrzymać raport wykonany na urządzeniu - z nagłówkiem informującym, czy plik rzeczywiście powstał w Lolly i czy nie został od tego czasu zmieniony. Widok Verify w przeglądarce sprawdza dużo więcej niż samo poświadczenie: wykrywa treści wygenerowane przez AI, wykrywa Lolly Imprint, sprawdza podpisy SEAL oraz (opcjonalnie) zewnętrzne znaki wodne pikselowe i ujawnia ukryte dane - wszystko na urządzeniu, bez przesyłania czegokolwiek. Zobacz Content Credentials Identity → Beyond the credential.
• Prywatność. Wszystko dzieje się na twoim urządzeniu: klucz podpisujący jest tworzony na potrzeby eksportu i nigdy nie opuszcza przeglądarki, nic nie jest przesyłane, a oświadczenie zawiera tylko to, co już niosą metadane pochodzenia. Narzędzia prywatności (przekształcenia twoich własnych plików na urządzeniu) nigdy nie dodają poświadczeń, a Strip Hidden Data usunie manifest C2PA tak samo jak każde inne osadzone metadane.
• Interakcje. W przypadku PDF-ów Content Credentials i ochrona hasłem (żaden z poziomów - patrz wyżej) wzajemnie się wykluczają (zaszyfrowany PDF nie może otrzymać załącznika z poświadczeniem). Poświadczenie jest dodawane jako ostatni krok nad gotowymi bajtami - po stemplowaniu DPI/EXIF/profilu koloru, metadanych PDF/X i znaczników drukarskich.

Na telefonie

Kontrolki eksportu znajdują się za pływającym przyciskiem Render, który otwiera arkusz Export - te same formaty, rozmiar, kopiowanie, pobieranie i udostępnianie, dostosowane do dotyku.

Formaty - skrót

Każdy identyfikator, jaki potrafi wyrenderować host, pogrupowany. To także wartości parametru URL format= oraz flagi CLI --export= - zobacz URL Mode i CLI. Narzędzie oferuje tylko podzbiór zadeklarowany przez autora, więc selektor jest zawsze krótszy niż ta lista.

Kilka kolejnych identyfikatorów pochodzi z własnego haka eksportu narzędzia, a nie ze wspólnej ścieżki renderowania: ase (Adobe Swatch Exchange, z Palette Lab), exr i hdr (rastry HDR z Darkroom) oraz ttf / otf / woff (Font Convert). Format wybiera się tak samo - selektor, format=, --export= - po prostu bajty buduje narzędzie. Font Convert jest jedynym wyjątkiem: przekształca plik czcionki, który dostarczasz ty, więc dla samego adresu URL nie ma nic do wyrenderowania.